1. Ποιο ήταν το αρχικό όραμα πίσω από τη δημιουργία του Φεστιβάλ Κλασικού, Νεοκλασικού και Character Χορού Αθήνας;

Το αρχικό όραμα γεννήθηκε από την ανάγκη επανασύστασης του κλασικού χορού στο ευρύ κοινό, αναδεικνύοντας την αισθητική του αρτιότητα και τη βαθιά καλλιτεχνική συγκίνηση που τον χαρακτηρίζει.

Σε ένα τοπίο όπου κυριαρχούν άλλες μορφές χορού, θεωρήσαμε σημαντικό να δημιουργηθεί ένα φεστιβάλ όπου ο κλασικός, ο νεοκλασικός χορός και το κάρακτερ θα μπορούν να παρουσιαστούν με συνέχεια, συνέπεια και καλλιτεχνική ουσία.

Η βάση αυτής της ύψιστης μορφής Τέχνη - το Μπαλέτο – αξίζει κάθε δυνατή υποστήριξη και ανάδειξη.

Παράλληλα, το φεστιβάλ δημιουργήθηκε για να δώσει τη δυνατότητα σε σπουδαστές και επαγγελματίες να παρουσιάσουν τη δουλειά τους και την εξέλιξη της σπουδής τους σε μια πραγματική σκηνή.

2. Τι διαφοροποιεί αυτό το φεστιβάλ από άλλες διοργανώσεις χορού στην Ελλάδα και το εξωτερικό;

Αυτό που διαφοροποιεί το φεστιβάλ είναι ο συνδυασμός καλλιτεχνικής ποιότητας και ανοιχτής πρόσβασης. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και χωρίς οικονομική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες, κάτι που ενισχύει ουσιαστικά τη διάδοση του κλασικού χορού. Παράλληλα, η συμμετοχή χορευτών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, δημιουργεί μια δυναμική πλατφόρμα ανταλλαγής και προβολής, χωρίς ανούσιες διαγωνιστικές συνθήκες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ανεξαρτησία της επιτροπής αξιολόγησης, που εξασφαλίζει αντικειμενικότητα και υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο.

3. Ποιος είναι ο ρόλος του Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. στην ανάπτυξη και προώθηση του κλασικού και νεοκλασικού χορού στη χώρα;

Πολύπλεύρος και πολυεπίπεδος. Μετά από 28 χρόνια ζωής και δράσης, το Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. λειτουργεί ως ο κυρίαρχος ενωτικός φορέας που στηρίζει την εκπαίδευση του χορού σε όλη την Ελλάδα. Μέσα από δράσεις όπως το φεστιβάλ κλασικού και νεοκλασικού χορού, το φιλανθρωπικό γκαλά χορού, επιμορφωτικά σεμινάρια καθηγητών αλλά και σπουδαστών, δημιουργεί συνθήκες εξέλιξης, προβολής, συνεργασίας για τις σχολές, ενισχύοντας τη σημασία της συστηματικής παιδείας στον χορό. Δεν μπορώ να παραλείψω την συνδικαλιστική δράση του Σωματείου. Μέσα απο μεθοδικές και στοχευμένες κινήσεις πετύχαμε νίκες ιστορικών διαστάσεων που φάνταζαν ουτοπικές μέχρι πριν λίγα χρόνια.

4. Πώς επηρεάζει η επιλογή του ιστορικού χώρου του Ολύμπια – Δημοτικού Μουσικού Θεάτρου «Μαρία Κάλλας» την εμπειρία του φεστιβάλ για καλλιτέχνες και κοινό;

Η επιλογή του θεάτρου δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για έναν χώρο με ιδιαίτερη ιστορία και βαρύτητα, που προσδίδει στη διοργάνωση ένα πλαίσιο υψηλής αισθητικής. Επί δεκαετίες αποτέλεσε τη βάση της Εθνικής Λυρικής Σκήνης, ένα όνειρο για κάθε χορευτή κλασικού χορού.

Για τους σπουδαστές, η εμπειρία της σκηνής σε ένα τέτοιο θέατρο λειτουργεί καθοριστικά — καλλιεργεί συγκέντρωση, σεβασμό και σκηνική συνείδηση. Τη θέση μας μοιράστηκε και ασπάστηκε ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος στηρίζει ενεργά τη διοργάνωση.

5. Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι συμμετέχοντες και ποια είναι η σημασία της παρουσίας νέων ταλέντων στη διοργάνωση;

Η επιλογή γίνεται μέσω βίντεο, τα οποία αξιολογούνται από ανεξάρτητη επιτροπή καταξιωμένων χορευτών και καθηγητών κλασικού χορού.

Ιδιαίτερη πρόβλεψη υπάρχει για τις Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές Χορού, οι οποίες συμμετέχουν χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση, αναδεικνύοντας τη σημασία της θεσμικής εκπαίδευσης.Τα βασικά κριτήρια είναι η τεχνική, η μουσικότητα, η κατανόηση του ύφους και η συνολική σκηνική παρουσία.Η παρουσία νέων ταλέντων είναι καθοριστική, γιατί το φεστιβάλ λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην εκπαίδευση και τη σκηνή.

6. Ποια είναι η θέση του character χορού στη σύγχρονη σκηνή και γιατί θεωρείτε σημαντική την ένταξή του στο φεστιβάλ;

Ο character χορός είναι συναρπαστικός, είναι υψηλής ενέργειας, με αυθεντική λαϊκή εμπνευσμένη κίνηση, πολιτιστική αίσθηση σαν μία ζωντανή αφήγηση στον εκλεπτυσμένο κόσμο του κλασικού μπαλέτου. Συνδυάζει ρυθμό, υποκριτική και χορό, λειτουργώντας ως δυναμική αντίθεση με τις κλασικές τεχνικές στα διάσημα μπαλέτα και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κλασικής παιδείας. Η παρουσία του στο φεστιβάλ υπενθυμίζει αυτή τη διάσταση που συχνά παραμελείται.

7. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο χώρος του χορού στην Ελλάδα;

Η βασική πρόκληση είναι η έλλειψη επαρκών σκηνών για την παρουσίαση του κλασικού χορού. Παράλληλα, η κυριαρχία πιο εμπορικών μορφών δημιουργεί μια ανισορροπία, που καθιστά ακόμη πιο αναγκαία τη στήριξη της κλασικής εκπαίδευσης. Όπως προαναφέρθηκε, χωρίς τη βάση δεν μπορεί να υπάρξει συνέχεια και διάρκεια.

8. Πώς μπορεί ένα τέτοιο φεστιβάλ να συμβάλει στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και στην έμπνευση της νέας γενιάς χορευτών;

Δίνει στους μαθητές και στους σπουδαστές έναν στόχο μοναδικό!

Η προετοιμασία για μια τέτοια σκηνή καλλιεργεί πειθαρχία, συνέπεια και αυτοπεποίθηση, ενώ η ίδια η εμπειρία της παρουσίασης λειτουργεί ως βαθιά καλλιτεχνικό μάθημα που θα τους δώσει ώθηση για ακόμα βαθύτερη σπουδή.

9. Υπάρχουν σχέδια για διεθνείς συνεργασίες ή επέκταση του φεστιβάλ τα επόμενα χρόνια;

Υπάρχει η βούληση το φεστιβάλ να καθιερωθεί και να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο πρώτα στην Ελλάδα. Φυσικά η ανταλλαγή με άλλες χώρες θα μπορούσε να εμπλουτίσει τη διοργάνωση και να ανοίξει νέους ορίζοντες για τους σπουδαστές. Αλλά πάντα με προσοχή, με απόλυτο σεβασμό στον κλασικό χορό και με αξιοπρέπεια.

10. Αν μπορούσατε να στείλετε ένα μήνυμα στους νέους χορευτές που θα παρακολουθήσουν ή θα συμμετάσχουν στο φεστιβάλ, ποιο θα ήταν αυτό;

Ο χορός απαιτεί πρωτίστως ψυχικό σθένος και κατόπιν σωματικό. Γι’αυτό θα τους συμβούλευα να παραμείνουν πιστοί στη διαδικασία.

Ο χορός δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα στην σκηνή, αλλά η καθημερινή δουλειά, η πίστη και η αγάπη. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γεννιέται η πραγματική εξέλιξη.

11. Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας το αγαπημένο σας ποίημα, τραγούδι και ταινία που σας συνοδεύουν αυτή την περίοδο, καθώς και το μέρος που σας εμπνέει περισσότερο.

Αυτή την περίοδο επιστρέφω συχνά στα κονσέρτα για πιανο του Ραχμάνινοφ που με ηρεμούν και με συγκεντρώνουν. Αγαπώ όμως να βλέπω ταινίες ασπρόμαυρες απο ιταλικό και ελληνικό κινηματογράφο, με εμπνέει η φύση της ιδιαίτερης πατρίδας μου, το φως, η καθαρότητα του ορίζοντα, εκεί όπου το βλέμμα μπορεί να ξεκουραστεί.