Καλησπέρα σας και καλωσορίσατε στη σελίδα μας.

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Πως προέκυψε το θέατρο στη ζωή σας; Θα μας πείτε 5 πράγματα για τον εαυτό σας, που ξέρουν κυρίως οι πολύ αγαπημένοι σας; 

Καλησπέρα. Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία. Οι γονείς μου ίσως θυμούνται καλύτερα πότε εμφανίστηκε η επιθυμία μου να γίνω ηθοποιός, καθώς εκείνοι μου έχουν πει ότι σε πολύ μικρή ηλικία τους το ανακοίνωσα ως τετελεσμένο γεγονός. Εγώ -ευτυχώς- δεν έχω καμία ανάμνηση επ’ αυτού, μόνο ότι υπήρχε από πάντα στη ζωή μου. Βέβαια, ως γνήσιος έφηβος της δεκαετίας του 90, όφειλα να σπουδάσω για ένα ασφαλέστερο μέλλον. Σπούδασα λοιπόν Αρχαιολογία! Αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές και αποδέχτηκα ότι ποτέ δε θα μπορούσα να κηνυγήσω ένα σίγουρο μέλλον (το έβρισκα αφόρητα βαρετό), αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό που πραγματικά ήθελα. Σπούδασα στη Σχολή Βεάκη κι έκτοτε δεν κοίταξα ποτέ πίσω. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές παραστάσεις ως ηθοποιός. Το 2017 αποφασίσαμε με την Κατερίνα Κλειτσιώτη (τη μια εκ των σκηνοθετών της "Αφροδίτης") να δημιουργήσουμε έναν καλλιτεχνικό πυρήνα με συγκεκριμένη οπτική και καλλιτεχνική έκφραση και το 2019 συστάθηκε και επίσημα η ομάδα ΚΟΣΜΟΙ ΑΠΟ ΓΑΛΑ.

Τώρα, σε ότι αφορά τα πράγματα που γνωρίζουν μόνο οι κοντινοί μου άνθρωποι, πιστεύω ότι από τη μια υπάρχει κάποιος λόγος που τα ξέρουν μόνο οι δικοί μας άνθρωποι. Από την άλλη, είμαι αρκετά κοινωνικός και ανοιχτός άνθρωπος και η προσωπικότητα μου, με όλες της τις ιδιαιτερότητες, δεν κρύβεται εύκολα. Επομένως, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να με πλησιάσει, να με γνωρίσει και να μάθει ο,τι θέλει για εμένα.

Φέτος συμμετέχετε στην παράσταση "ΑΦΡΟΔΙΤΗ" του Π. Μάτεσι στο θέατρο Bios. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τον συγγραφέα, την παράσταση και τον ρόλο σας;

Η πρώτη επαφή μου με τον Μάτεσι ήταν στη δραματική σχολή, όταν κάναμε την "Τελετή". Μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον ο ζωντανός διάλογος και η γλαφυρότητα των χαρακτήρων και θέλησα να διαβάσω περισσότερα έργα του. «Η Μητέρα του Σκύλου» με συγκλόνισε. Ο «Μύρτος» με καθήλωσε. Η ενασχόληση του συγγραφέα με το θέατρο ήταν εμφανής στον τρόπο γραφής. Ο Μάτεσις εισχωρεί στην ελληνική οικογένεια και την αποδομεί με χειρουργική ακρίβεια. Κατ’ επέκταση, ξεγυμνώνει την πατριαρχική σύσταση της κοινωνίας και τη βάζει αντιμέτωπη με τις ολέθριες συνέπειες που έχει προκαλέσει. Στη νουβέλα «Αφροδίτη» χαρτογραφεί και σχολιάζει το θεσμό της οικογένειας σε όλο το μικροαστισμό της και την αναπόφευκτη μίζερη κατάληξή της. Μέσα από την ιστορία μιας γυναίκας-μάνας-κόρης, υποταγμένης στις κοινωνικές επιταγές και αντιλήψεις, που θυσιάζει τα όνειρα και τα θέλω της στο βωμό των επιβεβλημένων υποχρεώσεων της, παρακολουθούμε τη σταδιακή νοητική, ψυχολογική και σωματική κατάρρευση της ηρωίδας, καθώς, μεγαλώνοντας δυο γιους συνειδητοποιεί ότι συγκρούεται συνεχώς με τις ανομολόγητες επιθυμίες της και με το τέρας της πατριαρχίας μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Στην παράσταση ενσαρκώνω τον μικρότερο, ανάπηρο γιο, ο οποίος -απορριμμένος από την κοινωνία ως εχθρός της κανονικότητας και αγκιστρωμένος στη μητέρα του, ωσάν άλλο δεκανίκι- παίρνει τη θέση του παρατηρητή και ύπουλου συμμέτοχου στο οικογενειακό αυτό δράμα. Ένας ρόλος που αποτέλεσε ιδιαίτερη προσωπική πρόκληση και με έφερε αντιμέτωπο με πολλές στρεβλωμένες αντιλήψεις που είχα ο ίδιος μέχρι σήμερα.

Ποια είναι η Αφροδίτη;

Η Αφροδίτη είναι σε κάποιο βαθμό η μάνα μου, η μάνα σου, οι κόρες μας, οι αδερφές μας, όλες οι γυναίκες που γνωρίζουμε και αγαπάμε, που σε κάποιο σημείο της ζωής τους αναγκάστηκαν, ηθελημένα ή μη, να καταπιούν την αστείρευτη δύναμή τους, προκειμένου να φανούν αντάξιες των απαιτήσεων που κάποιοι άλλοι όρισαν για εκείνες.

Σε τι κοινό απευθύνεται η συγκεκριμένη παράσταση;

Δεν υπάρχει περίπτωση οποιοσδήποτε θεατής να μη βρει μια σύνδεση, μια εικόνα, μια οικεία ανάμνηση ή ένα οικείο κακό σε αυτή την ιστορία και στο συγκεκριμένο ανέβασμα. Η "Αφροδίτη" σε γραπώνει εκεί που δεν το περιμένεις και δε σε αφήνει ούτε στιγμή ανεπηρέαστο. Μας αφορά όλους.

Τελικά τί πάει λάθος με το ανθρώπινο γένος;

Ρατσισμός, μισαλλοδοξία, γυναικοκτονίες, συρράξεις, φτωχοποίηση κοινωνικών ομάδων, οικολογική ανισορροπία, πουριτανισμός και μύρια αλλά μας οδηγούν στο εντελώς αντίθετο ερώτημα: Τελικά, τι ΔΕΝ πάει λάθος με το ανθρώπινο γένος;

Σας έχει μείνει κάποια φράση ή στιγμιότυπο από την παράσταση;

Από τις πρόβες ήδη με συγκινούν μια φράση της Αφροδίτης, απευθυνόμενη στο πρώην αφεντικό της «Πρόσεχε Μηνά, είμαι πολύ αδικημένη, πρόσεχε, είμαι πολύ αδικημένη εγώ, προσέχτε, προσέχτε σας προειδοποιώ, είμαι πολύ αδικημένη»

Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη;

Δύσκολα θα ξεχωρίσω συγκεκριμένο βιβλίο ή τραγούδι. Ένας από τους συγγραφείς που με γοήτευσε τελευταία είναι ο Χαβιέ Μαρίας και συγκεκριμένα το έργο του «Καρδιά τόσο άσπρη». Όσο για τη μουσική, είναι αστείρευτη, ποιος μπορεί να επιλέξει μόνο ένα τραγούδι; Μια από τις αγαπημένες περιοχές της πόλεις είναι το Μεταξουργείο.

Πέρα από την παράσταση αυτή, υπάρχουν και άλλα άμεσα σχέδια για τη φετινή σεζόν;

Με όσα έχουμε περάσει την τελευταία διετία, το να κάνεις σχέδια ακούγεται σχεδόν ρομαντικό. Υπάρχουν διάφορες ιδέες στα σκαριά, αλλά προτιμώ να απολαμβάνω αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα κάθε φορά και να αφήνω τα μελλοντικά πονήματα για όποτε κι αν ευοδώσουν.

Θα θέλαμε να κλείσουμε, με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr.

Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και εύχομαι όλοι μας να ζήσουμε την καλύτερη ζωή που μπορούμε και επιθυμούμε. Κι αν δεν τα καταφέρουμε, τουλάχιστον ας έχουμε προσπαθήσει με όλο μας το είναι.

Πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.