Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Πως προέκυψε το θέατρο στη ζωή σας;

Από την παιδική μου ηλικία, πρώτα σαν θεατής, αφού η μαμά μου ήταν αυτή που αρχικά το λάτρευε και πίστευε στη δύναμή του σαν κοινωνικό και πολιτιστικό γεγονός. Μου εμφύσησε τη μαγεία και τη δύναμη που αποκτούν οι άνθρωποι στο θέατρο μέσω της επαφής και της επικοινωνίας, όχι μόνο σε αυτούς που δρουν στην σκηνή, αλλά και στους θεατές. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα να βλέπω πολλές παραστάσεις από μικρή, να παρατηρώ τον κόσμο που παίζει, τον κόσμο που πηγαίνει και να ηλεκτρίζομαι από αυτή την αλληλεπίδραση κοινού και ηθοποιών. Και κάπως έτσι δήλωσα ότι αυτό θέλω να γίνω, αυτό θέλω να κάνω, αυτό θέλω να είμαι. Ηθοποιός και τίποτα άλλο, κάτι που δεν άλλαξε στην πορεία παρ’ όλο που τελειώνοντας το σχολείο σπούδασα Χρηματοοικονομική και Ελεγκτική. Πήρα πτυχίο και δούλεψα πάνω σε αυτό το αντικείμενο, χωρίς βέβαια να ξεχάσω και να αφήσω την μεγάλη μου αγάπη. Στην Καλαμάτα λοιπόν, που έμεινα λόγω σπουδών, ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με το θέατρο, καθώς τότε, το 2003, ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής ο Κακλέας και είχε φτιαχτεί μια ομάδα από φοιτητές που τους ενδιέφερε το θέατρο. Την ομάδα αυτή, την χρονιά 2003-2004, ανέλαβε ο Λεωνίδας Κακούρης και έτσι έπαιξα την πρώτη μου παράσταση στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, με το έργο "Η Πυτίνη" του Κρατίνου, όπου είχα και τον ομώνυμο ρόλο. Είναι η πρώτη μου εμπειρία και την αναπολώ πολλές φορές μέχρι σήμερα, όχι μόνο γιατί ήταν η πρώτη μου φορά πάνω στην σκηνή, αλλά γιατί βίωσα τόσο δυνατά συναισθήματα και γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους, που κρατώ ακόμα στη ζωή μου.

Θα μας πείτε 5 πράγματα για τον εαυτό σας, που ξέρουν κυρίως οι πολύ αγαπημένοι σας; 

Πέρα από το θέατρο, μου αρέσει πολύ να βλέπω ταινίες στον κινηματογράφο, να πηγαίνω σε μουσικές σκηνές που τις υπεραγαπώ επίσης και να ταξιδεύω! Να ταξιδεύω πολύ, οπουδήποτε... Είμαι ο άνθρωπος που θα σκεφτείς να πάρεις μαζί σου και αν το αποφασίσεις τελευταία στιγμή...ε, εγώ θα έρθω χωρίς δεύτερη σκέψη και αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι δικοί μου άνθρωποι. Όπως επίσης ότι είμαι η πρώτη που θα πάρεις τηλέφωνο αν θες να βγεις, να ξενυχτήσεις και να τα πιείς!!! Είμαι του έξω, της παρέας, της διασκέδασης... είμαι γλεντζού!!!

Φέτος συμμετέχετε στην παράσταση "Αντώνιος και Κλεοπάτρα", στο θέατρο Φούρνος. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση και για τον ρόλο σας;

Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 2 Απριλίου στο θέατρο Φούρνος και θα συνεχίσει για 3 Σαββατοκύριακα, μέχρι τις 17/4. Πρόκειται για το πασίγνωστο έργο του William Shakespeare, το οποίο στηρίζεται σε ιστορικά γεγονότα της περιόδου από το 41 π.Χ. μέχρι το 31 π.Χ., όπου με τη ναυμαχία στο Άκτιο ήρθε και το τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Όλη η ιστορία εστιάζει στη σχέση της βασίλισσας της Αιγύπτου Κλεοπάτρας με τον Ρωμαίο πολιτικό και στρατηγό Μάρκο Αντώνιο. Η ιστορία διαδραματίζεται στη Ρώμη και στην Αίγυπτο. Ο Shakespeare πήρε κάποια ιστορικά γεγονότα της περιόδου που εκτείνεται από την εξέγερση της Σικελίας εναντίον της πολιτικής συμμαχίας του Μάρκου Αντώνιου, του Οκταβιανού και του Καίσαρα, μέχρι την αυτοκτονία της Κλεοπάτρας κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού. Πρόκειται βέβαια για μια τραγωδία άκρως ποιητική, με πολλές μεταφορές, συμβολισμούς, υπερβολές και υπονοούμενα, που θίγονται με πλάγιο τρόπο. Και φυσικά, όπως σε όλες τις τραγωδίες έτσι και εδώ, έχουμε την πάλη ανάμεσα στον έρωτα, την κόντρα της καρδιάς με τη λογική και την επιβολή της εξουσίας. Η επεξεργασία κειμένου έχει γίνει από τον Φίλιππο Ζαρφειάδη, όπως και η σκηνοθεσία. Υποδύομαι την Κλεοπάτρα, μια γυναίκα που έχει περάσει στην ιστορία σαν την πιο αισθησιακή, που έχει έναν απύθμενο ερωτισμό και μια απαράμιλλη ομορφιά. Το όνομά της ταυτίζεται με τον έντονο ερωτισμό, ενώ φημίζεται για τις ερωτικές της σχέσεις με τους πιο ισχυρούς άντρες στον κόσμο. Μια γυναίκα που η ερωτική πράξη δεν αποτελεί γι’ αυτήν «υποδούλωση» ή «εξαναγκασμό», αλλά αδιάψευστο πειστήριο της φήμης της. Αναμφισβήτητα ένας από τους πιο ολοκληρωμένους γυναικείους χαρακτήρες του Shakespeare, που προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις σε κάθε της συμπεριφορά.

Πώς θεωρείτε ότι ο William Shakespeare μπόρεσε πριν από 400 χρόνια να μιλήσει με χειρουργική ακρίβεια για το σήμερα; Θεωρείτε ότι τα στερεότυπα για τον Αντώνιο και την Κλεοπάτρα έχουν εκλείψει ή υπάρχουν έντονα ακόμα και στις μέρες μας;

Εξουσία, υποταγή, ερωτισμός, πάθη, κοινωνικές ιεραρχίες, κοινωνικοπολιτικές αλλαγές, πάλη αρσενικού – θηλυκού. Σε ένα ολόκληρο έργο ένας άντρας διχάζεται και ταλαντεύεται ανάμεσα στο καθήκον του απέναντι στην αυτοκρατορία του και τον έρωτά του για την Κλεοπάτρα. Πώς λοιπόν να μην έχει απήχηση στο σήμερα; Η ιστορία επαναλαμβάνεται ή απλά ο άνθρωπος είναι ίδιος όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες αλλαγές κι αν υποστεί μέσα από το πέρασμα των αιώνων -τα πάθη του, τα λάθη του, οι αδυναμίες του, οι φόβοι του θα έρχονται ξανά και ξανά και θα πρέπει να τα αντιμετωπίζει. Αυτό που νιώθουν οι δυο πρωταγωνιστές στηρίζεται στην εξουσία. Σαν εραστές θα μπορούσαν να είχαν φύγει και να τα είχαν παρατήσει όλα, όμως η εξουσία που κατέχουν και οι δυο τους, τούς «θρέφει», αποτελεί τη βάση για το «χτίσιμο» της αγάπης τους, επομένως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτή. Δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τα μεγαλεία. Πόσα ζευγάρια σήμερα με κάποια θέση, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια παραμένουν εγκλωβισμένα σε ένα γάμο, μόνο και μόνο για να μη χάσουν όλα αυτά που απέκτησαν μαζί ή ακόμα και για τη διατήρηση του κοινωνικού τους status;
Η κοινωνία μας θεωρώ ότι συντηρεί πρότυπα σαν τον Αντώνιο και την Κλεοπάτρα. Το αρσενικό για να είναι αρσενικό πρέπει να έχει δύναμη, εξουσία, επιφάνεια, να μπορεί να διεκδικεί, να παίρνει αποφάσεις, να έχει τις καταστάσεις στα χέρια του. Το θηλυκό απλά να σαγηνεύει με τη γοητεία και την ομορφιά του και μέσα από τερτίπια και μηχανορραφίες να πετυχαίνει τον σκοπό του, να ανεβαίνει ψηλά με δόλιους τρόπους, να έχει όποιο αρσενικό θέλει στα πόδια του, να ζει μόνο για τα σκάνδαλα και να γράφει ιστορία μέσα από τους πολλούς ερωτικούς συντρόφους. Όσο κι αν έχουν γίνει βήματα για να αλλάξει η εικόνα του θηλυκού και η κοινωνία να μπορεί να εστιάζει περισσότερο στη γνώση που μπορεί να έχει, στη μόρφωσή της, στον ακέραιο χαρακτήρα, στη δύναμη που μπορεί απλά να κρύβει μια γυναίκα που διψάει για εξέλιξη, αλλαγή, πρόοδο, δυστυχώς πολλά πρότυπα που προωθούνται από τα μέσα, τη θέλουν έρμαιο της ομορφιάς της, της εικόνας της και της ίντριγκας. Είμαι αισιόδοξη όμως και πιστεύω ότι τα βήματα θα γίνουν άλματα πολύ σύντομα.

Πότε και πώς ήταν η πρώτη φορά που συναντήσατε τον υπόλοιπο θίασο και πώς εξελίχθηκε η αναμεταξύ σας σχέση;

Με τον Φίλιππο Ζαρφειάδη είναι η τρίτη μας συνεργασία. Γνωριστήκαμε το 2018, όταν έψαχνε μια κοπέλα για το ανέβασμα του πρώτου του έργου, που είχε θέμα την κλειτοριδεκτομή, Το "Αγκάθι της Ακακίας" όπως λεγόταν. Αυτό ήταν το ξεκίνημα της κοινής θεατρικής πορείας, που πήγε ανέλπιστα καλά. Κάναμε πολλές παραστάσεις, εντός και εκτός Αθηνών, και επειδή από την αρχή ταιριάξαμε, συνεχίζουμε να δουλεύουμε μαζί. Η κοινή αισθητική, η αμοιβαία εκτίμηση και συμπάθεια, η εμπιστοσύνη έχουν οδηγήσει όχι μόνο σε μια καλή συνεργασία, αλλά και σε μια φιλία. Με τον Κωνσταντίνο Χαραλαμπόπουλο έχουμε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν, κάπου στο μακρινό 2014, σε μια κάκιστη παραγωγή, κάτω από κάκιστες συνθήκες, παρόλαυτα εκτιμούμε και παρακολουθούμε ο ένας τον άλλον όλα αυτά τα χρόνια, με αποτέλεσμα να σμίξουμε ξανά, φυσικά με καλύτερες προδιαγραφές, που θα μας κάνουν να απολαύσουμε αυτό το «ταξίδι».
Τον Θανάση Λάκκα, τον μουσικό μας, που «ντύνει» υπέροχα την παράσταση με τα κρουστά του, δεν τον γνώριζα. Είναι η πρώτη μας συνεργασία και ομολογώ δηλώνω ενθουσιασμένη για το ήθος του, τη γνώση του αντικειμένου του και την αγάπη που έχει για το θέατρο. Δουλεύει πολύ μαζί μας όλον αυτό τον καιρό, με πάθος και όρεξη και ενδιαφέρουσες προτάσεις. Χαίρομαι και εύχομαι να γίνονται πάντα τόσο όμορφα πράγματα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στην πόλη;

Αγαπημένο βιβλίο ήταν, είναι και θα είναι "Η Δίκη" του Κάφκα. Όχι μόνο με άγγιξε, αλλά με έκανε να γυρίζω και να το ξεφυλλίζω ξανά και ξανά, με κάποια χωρία και εικόνες να μην μπορούν να μου βγουν από το μυαλό. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση που έχει ο πρωταγωνιστής, ο τρόπος που παλεύει το συνειδητό με το ασυνείδητο και πως η λογική αποκρούει τον παραλογισμό του εξωτερικού κόσμου, με έκαναν σχεδόν να αλλάξω κοσμοθεωρία. Αυτό το μυθιστόρημα με έκανε να θέλω να διεισδύσω στα βαθύτερα στρώματα της σκέψης, αλλά και να ταυτιστώ με πράγματα και καταστάσεις από τη δική μου ζωή και καθημερινότητα. Τον Κάφκα τον αγάπησα γιατί έχει πολύ σκοτάδι μέσα του, ακριβώς όπως και ο δικός μας κόσμος. Μοναξιά, αποξένωση, απόγνωση, παραλογισμός γύρω μας και μέσα μας. Ειδικά τα τελευταία δυο χρόνια βλέπουμε ανθρώπους να τους ενοχοποιούν, να τους σκοτώνουν «σαν το σκυλί» για χίλιους δυο λόγους αφαιρώντας τους ακόμα και το δικαίωμα της υπεράσπισης. Σας προτρέπω να το διαβάσετε, γιατί ο Κάφκα με αυτό το βιβλίο έριξε λίγο φως μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι και έτσι εμείς είμαστε στην «ευχάριστη» θέση να κοιτάξουμε μέσα του. Γιατί τελικά ο δρόμος προς το όποιο «φως», προς την ενδοσκόπηση και την αυτογνωσία είναι «κακοτράχηλος», μα ιδανικός!

Τραγούδι δεν θα διαλέξω. Χαζομουρμουράω διάφορα που μου κολλάνε και γενικά ποικίλουν. Είναι θέμα διάθεσης και ψυχολογίας κάθε φορά. Άλλα με ξεσηκώνουν, άλλα με συγκινούν και άλλα με γυρνούν στη «μικρή» Μαρίνα που περνάει δύσκολη εφηβεία, που ερωτεύεται πολύ παθιασμένα, πολύ απαγορευμένα... Πάντως πολύ! Όλα πολύ!

Όσο για το αγαπημένο σημείο της πόλης, από το 2015 μένω κοντά στην Ακρόπολη. Πάντα μου άρεσε να περπατάω μέσα από τα στενά της Πλάκας, να διασχίζω τα Αναφιώτικα και να νομίζω ότι είμαι σε νησί, να φτάνω μέχρι το Μοναστηράκι, το Θησείο, στου Ψυρρή. Μυρωδιές, μουσικές και κόσμος πολύς, που σε κάνουν να νιώθεις και σένα τουρίστα μέσα στην ίδια σου την πόλη.

Πέρα από την παράσταση αυτή, υπάρχουν και άλλα άμεσα σχέδια για τη φετινή σεζόν;

Υπάρχουν! Αλλά όση οργάνωση κι αν έχουμε, όση λαχτάρα για δημιουργία, διανύουμε εποχές που κυριαρχεί το αναπάντεχο, το απρόβλεπτο. Οπότε καλό είναι τα «μακρινά» μας σχέδια να τα ανακοινώνουμε όταν θα ‘μαστε προ των πυλών! Εύχομαι αυτές οι παραστάσεις να πάνε καλά, να αγκαλιάσει και να αγαπήσει το κοινό αυτό που με τόσο αγάπη και μεράκι στήσαμε και να έρθουν σύντομα κι άλλα πολλά, ώστε να βρεθούμε πάλι εδώ, να ανακοινώνουμε όμορφες δουλειές και συνεργασίες!

Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr.

Σας στέλνω όλη μου τη θετική ενέργεια, για να συνεχίσετε την πολύ καλή δουλειά που κάνετε, να προωθείτε πάντα τον πολιτισμό και να αποκτήσετε περισσότερους αναγνώστες! Τα καλύτερα είναι μπροστά και ‘μείς όλοι έτοιμοι να τα υποδεχτούμε με χαμόγελο.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.