1. Από ποιους αποτελείται η θεατρική ομάδα Εταιρεία Θεάτρου Τροχιές; Πώς διαμορφώθηκε ο πυρήνας της;

Η Εταιρεία Θεάτρου Τροχιές αποτελείται από τη Νοεμή Βασιλειάδου, τον Δημήτρη Γούλιο, τη Μαρία Καραγκιοζίδου, τον Γρηγόρη Λιόλιο, τον Βασίλη Μπόγδανο, την Χάρις Σερδάρη και εμένα. Ο πυρήνας συγκροτήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και γνωριστήκαμε κατά την περίοδο των σπουδών μας. Στη συνέχεια, λόγω της δυνατής φιλίας μας και των κοινών στόχων μας, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε επαγγελματικά στην πρώτη μας παράσταση, στο « Προσοχή: εκτελούνται έργα ». « Τα σπίτια αλλάζουν θέση τη νύχτα » είναι η δεύτερη θεατρική μας συνεργασία.

2. Τι σε γοητεύει περισσότερο στην ιδέα της παράστασης «Τα Σπίτια Αλλάζουν Θέση Τη Νύχτα»;

Είναι σαν να σου λέει κάποιος «Πάμε μαζί μια βόλτα στο φεγγάρι, και τελικά να πηγαίνετε».

3. Ο τίτλος παραπέμπει σε μετατόπιση και αστάθεια. Πώς μεταφράζεται αυτή η ιδέα σκηνικά και δραματουργικά; Πώς βιώνεται υποκριτικά;

Αφηγούμαστε την ιστορία των μελών μιας ομάδας, η οποία εξελίσσεται, δοκιμάζεται και αλλάζει μέσα στον χρόνο. Όλη αυτή η διαδικασία εμπεριέχει διλήμματα και διακυβεύματα, τα οποία αποτυπώνονται με αποφασιστικά βήματα, παύσεις, εμπόδια, παλινδρομήσεις, πτώσεις, αμφιταλαντεύσεις και συγκρούσεις.

4. Τι είναι το ψευδοντοκιμαντέρ και με ποιον τρόπο αξιοποιείται στην παράσταση;

Το ψευδοντοκιμαντέρ είναι ένα μέσο αφήγησης, το οποίο υπηρετεί ενίοτε με χιούμορ τη μυθοπλασία, προσδίδει αληθοφάνεια, μετατοπίζει τη χρονική αφήγηση και έχει μεταμορφωτική επέμβαση. Η παράσταση προβάλλει τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των χαρακτήρων, μεγενθύνει την εμπειρία, εστιάζοντας στο υποκειμενικό και στις αυταπάτες που αυτό εμπεριέχει.

5. Η παράσταση μιλά για όσα γεννούν αλλά και για όσα διαλύουν ένα συλλογικό εγχείρημα. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα πιο εύθραυστα σημεία μιας συλλογικότητας;

Η συλλογικότητα εμπεριέχει δύναμη και αδυναμίες, συγκλίσεις και αποκλίσεις. Τα πιο εύθραυστα σημεία είναι η ανατροπή της ισορροπίας, η δοκιμασία της εμπιστοσύνης, ο επαναπροσδιορισμός των στόχων, η σύγκλιση και η απόκλιση των απόψεων, η υποταγή του « εγώ » στο « εμείς ».

6. Σε μια εποχή έντονης κοινωνικής και πολιτικής ρευστότητας, θεωρείτε ότι το έργο συνομιλεί με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα;

Πραγματικά, ζούμε σε μια εποχή έντονων κοινωνικών προκλήσεων και καταλυτικών πολιτικών διαψεύσεων. Το θέατρο είναι (και) πολιτική πράξη. Αντιμετωπίζουμε πλήθος προβλημάτων. Η παράστασή μας εστιάζει στο αγωνιώδες πρόβλημα της στέγης και στην πορεία των συλλογικών εγχειρημάτων. Ποιος είναι εδώ ο ρόλος της τέχνης; Μετά από το θέατρο, επιστρέφουμε στη δική μας κανονικότητα, άλλα μαζί με «τα σπίτια που αλλάζουν θέση τη νύχτα », ίσως και εμείς να αρχίζουμε να αλλάζουμε, ποιητικώ τω τρόπω. Ο Γιώργος Φράγκογλου, δάσκαλός μας στη σχολή, χαρακτήρισε την παράσταση «ποιητικά πολιτική».

7. Πώς αξιοποιείται ο χώρος στο Φρένο και στο Θέατρο Αμαλία; Επηρεάζει ο κάθε χώρος διαφορετικά τη σκηνική αφήγηση;

Ο κάθε χώρος επηράζει και αλλάζει την κάτοψη, την προοπτική, τη διακόσμιση των « σπιτιών » και τη σκηνική ζωή των « ενοίκων ». Ο κάθε χώρος προσφέρει διαφορετική φιλοξενία και αγκαλιά. Αλλά παντού χωράνε εργαλεία, καρέκλες, χάρτες και όνειρα.

8. Υπάρχει κάποιο στοιχείο της παράστασης (σκηνικό, μουσική, κίνηση, ρυθμός) που λειτουργεί για εσάς ως «κρυφός πρωταγωνιστής»;

Η αχαρτογράφητη μουσική και οι ακατάτακτοι χάρτες. Πυξίδα νοητική και τρελαμένη.

9. Τι ελπίζετε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;

Ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση μακάρι να πιστέψει ότι ο κόσμος «μπορεί να γίνει και αλλιώς » και όχι « μόνο έτσι ». Επίσης, να δημιουργήσει οριζόντια θετική εξάρτηση, « την εξάρτηση που λέει ότι το μόνο που έχουμε είναι ο ένας την άλλη ».

10. Αν έπρεπε να περιγράψετε την παράσταση με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί;

Αντί για τρεις λέξεις, επιτρέψτε μου να παραθέσω τον ποιητικό λόγο του Οδυσσέα Ελύτη: « Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε ». Με εκφράζει απόλυτα.

11. Τι θα θέλατε να δείτε να συμβαίνει ή να αλλάζει στο ελληνικό θέατρο σήμερα;

Να έρθουν τα πάνω κάτω. Ας μιλήσει πάλι ο Ελύτης: « Όχι να αρκεσθεί στο νυν έχον, αλλά να επεκταθεί στο δυνατόν γενέσθαι ».

12. Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας ένα αγαπημένο σας ποίημα, ένα τραγούδι και μια ταινία που σας συνοδεύουν αυτή την περίοδο, καθώς και το μέρος που σας εμπνέει περισσότερο.

Ποίημα: Το « Εδώ... » του Μανόλη Αναγνωστάκη

Τραγούδι: Το «Παυσίπονο » από Μωρά στη Φωτιά

Ταινία: « Ο μυστικός πράκτορας» του Kleber de Mendonça Filho

Μέρος: Η οδός Στουρνάρη στα Εξάρχεια

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ta-spitia-allazoun-thesi-ti-nyxta/