Nα συμφωνήσουμε σε κάτι; Υπάρχουν συναυλίες που τις παρακολουθείς και υπάρχουν συναυλίες στις οποίες συμμετέχεις κι εσύ. Ξεκάθαρα, η συναυλία της Ιουλίας Καραπατάκη ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Από τη στιγμή που ξεκίνησε η συναυλία, ήταν φανερό πως η ερμηνεύτρια και η σταθερή μπάντα της δεν είχαν απλά σκοπό να παρουσιάσουν μια σειρά από τραγούδια, αλλά, με την ενέργειά τους, να δημιουργήσουν μια μεγάλη και ανοιχτή παρέα. Και αυτό είναι, ίσως, το μεγαλύτερο προσόν της Ιουλίας: η ζεστασιά της και η αμεσότητά της προς το κοινό. Δεν είναι απέναντι από το κοινό. Στέκεται μαζί του.
Η ζεστή, ιδιαίτερη φωνή της ταίριαξε με ιδανικό τρόπο με το επιλεγμένο ρεπερτόριο. Τα δικά της τραγούδια συνυπήρξαν με αγαπημένα ρεμπέτικα, λαϊκά και παραδοσιακά ακούσματα, χωρίς όμως να χαλάει η συνοχή του προγράμματος, αφού όλα περνούσαν από το δικό της φίλτρο και αποκτούσαν έναν ενιαίο χαρακτήρα.
θα μπορούσα να μη γράψω για τους μουσικούς που τη συντροφεύουν. Η μπάντα ήταν απόλυτα δεμένη, εξωστρεφής και με φουλ ενέργεια. Το βιολί, το κλαρίνο και η γκάιντα έδιναν ένα ιδιαίτερο χρώμα στον ήχο.
Σε όλα τα παραπάνω θα προσθέσω και το θέατρο του Λυκαβηττού. Ο χώρος από μόνος του είναι μαγικός, δίνει μια ιδιαίτερη δύναμη και είναι σαν να μυεί το κοινό σε έναν μυστικό κόσμο.
Χιλιάδες άνθρωποι τραγούδησαν και χόρεψαν με τα τραγούδια της Ιουλίας Καραπατάκη και της μπάντας της.
Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω ίσως την πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς, αφού η Ιουλία τίμησε τον αδικοχαμένο Γιώργο Μαζωνάκη, ερμηνεύοντας τραγούδια του. Το κοινό τη συνόδευσε και, με αυτόν τον τρόπο, αποχαιρέτησαν τον μεγάλο και ιδιαίτερο καλλιτέχνη που τόσο άδικα και πρόωρα έφυγε από τη ζωή.
Κατά τη γνώμη μου, η ερμηνεύτρια εκτέλεσε με μοναδικό τρόπο το «Ώρες μικρές». Κρατώντας την κιθάρα της και φανερά συγκινημένη, επέλεξε να το ερμηνεύσει με σεβασμό. Ήταν ένας προσωπικός και σιωπηλός αποχαιρετισμός προς τον Γ. Μαζωνάκη. Χωρίς καμία υπερβολή και θεατρικότητα. Μόνο η υπέροχη φωνή της και η μελωδία να γεμίζουν τον Λυκαβηττό, κάνοντας το κοινό να νιώσει τον πόνο και τον αποχαιρετισμό.
Ίσως η Ιουλία Καραπατάκη θα πρέπει να το λέει σε κάθε μελλοντική της συναυλία, αφού το κοινό την αποθέωσε στα social media, με χιλιάδες προβολές και σχόλια.
Η Ιουλία δεν χρειάζεται κάτι εξεζητημένο για να κερδίσει το κοινό. Το κερδίζει με το αληθινό της χαμόγελο, την ενέργειά της, τη δική της αλήθεια και, κυρίως, με το να δημιουργεί στο κοινό την αίσθηση ότι όλοι είναι μια μεγάλη παρέα που γνωρίζονται μεταξύ τους. Για λίγες ώρες, άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους έγιναν ένα και τραγούδησαν μαζί της.
Ιουλία σε ευχαριστούμε για την αξέχαστη βραδιά που μας χάρισες στο Λυκαβηττό. Ανυπομονούμε ήδη για την επόμενη συναυλία σου.

Μαζί της:

Άγης Παπαναγιώτου: κιθάρες, φωνή
Βεράνης Καλογιάννης: βιολί, τρομπέτα, φωνή
Μάριος Δημητρόπουλος: πλήκτρα
Μιχάλης Δάρμας: κόντρα μπάσο
Κώστας Σπυράτος: τύμπανα
Χρήστος Αντωνιάδης: γκάιντα, κλαρίνο