Είδαμε την παράσταση Αρμπάιτ στο θέατρο Σταθμός
Δύο πρόσωπα από τον χώρο του θεάτρου που έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον των θεατών και των οποίων η υπογραφή στις παραστάσεις αποτελεί σφραγίδα εξαιρετικής ποιότητας δεν είναι άλλοι από τους Γιώργο Παλούμπη και Αντώνη Τσιοτσιόπουλο. Δύο άνθρωποι χαμηλών τόνων, που αφήνουν τη δουλειά τους να μιλήσει για αυτούς.
Οι παραστάσεις τους έχουν μια φρέσκια ματιά, προσεγγίζοντας τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία μας με σεβασμό, δίνοντας έμφαση στην ουσία και αγγίζοντας τις συναισθηματικές χορδές του κοινού.
Η παράσταση «Αρμπάιτ» γεννήθηκε μέσα από μια δημιουργική αναζήτηση, με στόχο να αναδειχθούν οι ποιότητες των ηθοποιών και το υποκριτικό τους ταλέντο.
Ο εργασιακός χώρος, αδιαμφισβήτητα, είναι ένα θέμα που απασχολεί το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων στην ενήλικη ζωή τους. Ο φακός κάνει zoom στις γυναίκες στον χώρο εργασίας, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει πως τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν όλους τους εργαζόμενους μιας κοινωνίας. Άνθρωποι σε διαφορετικές θέσεις και επαγγέλματα φέρνουν στην επιφάνεια όλα αυτά τα μικρά «χαριτωμένα», αλλά και μεγάλα, σκληρά θέματα που αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος σήμερα.
Ένα σπονδυλωτό έργο που φέρνει στη σκηνή διαφορετικούς χώρους εργασίας και τα βάρη που κουβαλούν οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτές τις μικρές, κλειστές κοινωνίες που ονομάζονται «δουλειές». Ένας αγώνας για αναγνώριση, εξέλιξη και βιοπορισμό μια καθημερινή μάχη με τον ίδιο μας τον εαυτό για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Πόσα εμπόδια, πόσες αποτυχίες, πόσες αδικίες, πόσος φόβος και πόσα ακόμη πρέπει να αντιμετωπίζουμε καθημερινά; Πόσα να αντέξουμε;
Το «Αρμπάιτ» είναι μια παράσταση για τον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι γραμμένη για εσένα, για εμένα, για όλους μας. Ο άμεσος λόγος της κάνει το μήνυμα να φτάνει κατευθείαν στον παραλήπτη, χωρίς ενδιάμεσες στάσεις. Σκηνές που δεν βλέπεις για πρώτη φορά... γιατί κάπου εκεί αχνοφαίνεται και το δικό σου πρόσωπο. Και ταράζεσαι. Όταν κοιτάς μια σκηνή που έχεις βιώσει ως θεατής, η συνειδητοποίηση μπορεί να είναι σοκαριστική.
Οι ηθοποιοί, με τη δροσιά, την ευγνωμοσύνη και την ενέργειά τους, προσφέρουν στο κοινό μία από τις καλύτερες θεατρικές επιλογές της σεζόν.
«Και ίσως τελικά αυτή να είναι και η μεγαλύτερη δύναμη του θεάτρου: να μας θυμίζει ότι πίσω από κάθε ρόλο, πίσω από κάθε επάγγελμα, υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει, ονειρεύεται και συνεχίζει.»
