Είδαμε την Θελεστίνα στο θέατρο Ήβη

Γράφει η Λένα Σάββα

Με τους ήχους μιας απόκοσμης εκκλησιαστικής μουσικής, ακούμε την βαθιά εκφραστική φωνή της Σοφίας Μανουσάκη να τραγουδάει " Του έρωτα εσύ μικρέ Θεέ
Πανδαμάτορα τρελέ!"

Τα συγκλονιστικά σκηνικά της παράστασης που με ταχεία αναδρομή μεταφέρουν τον θεατή στον Μεσαίωνα, επιμελήθηκε η Δανάη Πανά ενώ την υπέροχη εικαστική σύνθεση κι εγκατάσταση έκανε η σκηνοθέτρια Φρόσω Λύτρα. Ένα σύνολο από υπέροχες κούκλες που φιλοτεχνήθηκαν από εικαστικούς καλλιτέχνες της Βόρειας Ελλάδας, κοσμούν την σκηνογραφία.
Τα χαρακτηριστικά της εποχής, εξαιρετικά κοστούμια είναι έμπνευση του Νίκου Χαρλαύτη.
Ο Στέφανος Κορκολής δίνει στη μουσική του μεγάλη εσωτερικότητα, θρησκευτικά τελετουργικά στοιχεία και δυνατή υποβλητικότητα.

Σ' αυτό το απόλυτα μεσαιωνικό περιβάλλον, η αφηγήτρια ακούγεται σαν μεταφυσική φιγούρα του 15ου αιώνα, αλλά και σαν παραμυθού του σήμερα σ' έναν αρμονικό συνδυασμό:

"Θα σας μιλήσω για την ιλαροτραγωδία του Καλλίστο και της Μελιβέας, ένα ερωτικό αφήγημα σαρκικοπνευματικών ποικιλιών, σάτυρα και ιπποτικό ρομάντσο,παρωδία ηθικοδιδακτική, ένα έργο που γράφτηκε για να αποδοκιμάσει τους τρελούς και παράφορους έρωτες,που γελασμένοι από το έξαλλο πάθος τους, θεοποίησαν ο ένας τον άλλον, όντας θνητοί. Μα και προειδοποίηση για τους μαστρωπούς, τους υποκριτές, καθώς και τους κόλακες υπηρέτες."

Η νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ είναι το έργο του Φερνάντο ντε Ρόχας που γράφτηκε στα τέλη του Μεσαίωνα κι ερχόμενο στο σήμερα, εκφράζει μια σχεδόν ακατανόητη κι εκνευριστική διαχρονικότητα.
Η θέση της γυναίκας έχει κάποιες αλλαγές αλλά στην ουσία υπάρχει η ίδια βάση, ο σεξισμός και η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος είναι σε έξαρση, οι δεισιδαιμονίες έχουν εκμοντερνιστεί αλλά έχουν ακόμα το ίδιο περιεχόμενο.Η ανελευθερία της γυναίκας τον 15ο αιώνα και σήμερα. Και ο χρόνος μας κοιτάζει κοροϊδευτικά.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ Αστέριος Πελτεκης σκηνοθετεί αυτό το πολύ ενδιαφέρον έργο που γράφτηκε πριν πέντε αιώνες με ένα φλογερό πάθος θα έλεγα, να φέρει σε μας την ατμόσφαιρα, την εποχή, τις ιδέες, τα ήθη και έθιμα μιας περιόδου που σηματοδοτεί το τέλος του Μεσαίωνα και τις αρχές της Αναγέννησης και το καταφέρνει εκπληκτικά.
Η παράσταση έχει μια τόσο δυνατή κι ελκτική δυναμική που σε ρουφάει μέσα της χωρίς δυνατότητες αντίστασης. Ξυπνάει υποσυνείδητες μνήμες και κομμάτια του συλλογικού ασυνείδητου. Σε κάνει μέρος της και σε μετακινεί από τη θέση του παθητικού θεατή.

Ο νεαρός ιππότης Καλλίστο ερωτεύεται σφόδρα την Μελιβέα. Εκείνη δεν του εκφράζει τον έρωτα της λόγω των ηθικών φραγμών της εποχής κι ο ιππότης απελπίζεται. Ακούγοντας την υπόδειξη του Σεμπρόνιο του υπηρέτη του, απευθύνεται στην Θελεστίνα, μια δαιμόνια γυναίκα, πρώην πόρνη και νυν προαγωγό, η οποία δίνει επί πληρωμή μαγικά βοτάνια κι άλλου είδους μαγείες, κάνοντας διάφορες μηχανορραφίες.....και κάθε είδους.....ραφές.

Το έργο μέσω της σκηνοθεσίας του αποτυπώνει έντονα την μεσαιωνική ηθική, ισοσταθμίζει το σατυρικό στοιχείο με μια απαλή εσάνς ποιητικότητας, συνδυάζει επιτυχημένα το κωμικό, το δραματικό και το γελοίο.

Η Ελισσάβετ Κωνσταντινίδου ερμηνεύει την Θελεστίνα με μπρίο και δυναμισμό, χιούμορ και πονηριά και αυτόν τον ιδιαίτερο ψυχισμό της ίντριγκας που σπινθηρίζει στο βλέμμα της.

Μία εξαιρετική ομάδα ηθοποιών δίνει πολύ καλές ερμηνείες διαμορφώνοντας την ολική πολύ αξιόλογη εικόνα της παράστασης. Αν και όλοι ανταποκρίθηκαν στους ρόλους τους, θα ξεχωρίσω τον Δημήτρη Μορφακίδη, την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, τη Χρύσα Ρώπα, και τον Θάνο Κοντογιώργη.
Ευαίσθητη και ρομαντική παρουσία η Τατιάνα Μελίδου στον ρόλο της Μελιβέας και απολαυστική η Εύη Σαρμή ως Λουκρέθια.

Εύγλωττοι κι ατμοσφαιρικοί οι φωτισμοί του Στέλιου Τζολόπουλου και πολύ καλή η επιμέλεια κίνησης της Αναστασίας Κελέση.

Η Θελεστίνα είναι μια μεσαιωνική ιστορία έρωτα και δολοπλοκιών, που δίνει εξαίρετα το στίγμα της εποχής, το φέρνει έξυπνα σε αντιστοιχία με το σήμερα και πλαισιώνεται από άριστους συντελεστές!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/thelestina-1/