Με την υπογραφή της ομάδας Ça Va στο Black Box του «Θεάτρου 104» ανεβαίνει από πέρσι, με εξαιρετική επιτυχία, το θεατρικό έργο του Κώστα Μουρσελά «Μαχαίρι στο Κόκαλο» σε σκηνοθεσία Βασίλη Καλφάκη, με πρωταγωνιστή τον ίδιο και τη Σάντρα Λειβαδάρα.

Γνωστός (και γι’αυτό αγαπημένος) ο Μουρσελάς για την απόλυτη και αιχμηρή γραφή του, για μια φορά ακόμη, στηλιτεύει την νεοελληνική κοινωνία μιλώντας για την μεταπολιτευτική «μανία» της ελληνικής μικροαστικής τάξης να ανέλθει με κάθε τρόπο σε οποιαδήποτε θέση εξουσίας.

Σε μια εποχή που η Ελλάδα έχει περάσει από παγκόσμιο πόλεμο, εμφύλιο και δικτατορία, σε μια Ελλάδα που στριμώχνεται στα αστικά κέντρα μέσα στα νεόδμητα «κλουβιά» των πολυκατοικιών, ο συγγραφέας μας αφηγείται την εναγώνια προσπάθεια ενός νέου ζευγαριού, της Ελένης και του Λεωνίδα να κατακτήσουν το όνειρο της επαγγελματικής επιτυχίας και, κατά συνέπεια, της κοινωνικής καταξίωσης.

Ντυμένοι επίσημα, εγκλωβισμένοι στα στενά τετραγωνικά του σαλονιού τους, αναμένουν «αιώνια» θαρρείς, ως άλλοι ήρωες του Μπέκετ, να υποδεχτούν τον Πρόεδρο και προϊστάμενο του Λεωνίδα προκειμένου, κάποτε, να τον κάνει Γενικό Διευθυντή.

Το σκηνικό της παράστασης ενδιαφέρον και συμβολικό. Το ζευγάρι έχει φροντίσει να τοποθετήσει σε όλο τον χώρο βάζα γεμάτα με λουλούδια που αγαπά ο Πρόεδρος και να ψεκάσει την ατμόσφαιρα με την, κατά τα άλλα, δυσάρεστη μυρωδιά ενός δηλητηριώδους σπρέυ που ο Πρόεδρος, δήθεν, προτιμά. Οι ίδιοι είναι ντυμένοι επίσημα. Στο βάθος φαίνεται κρεμασμένος και φωτισμένος ο πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η έξοδος του Μεσολογγίου». Ένδειξη μικροαστικής μεγαλομανίας ή αμείλικτος συμβολισμός της ψυχολογικής κατάστασης των χαρακτήρων οι οποίοι, μέσα στις αυταπάτες τους, ζουν ως «ελεύθεροι πολιορκημένοι»;

Ο Πρόεδρος μένει ακριβώς στον επάνω όροφο. Ακούνε τα βήματά του. Τον περιμένουν από στιγμή σε στιγμή. Όμως εκείνος ποτέ δεν έρχεται. Η Ελένη λειτουργεί ως αντίπαλο δέος στη συνείδηση του Λεωνίδα. Του υπενθυμίζει την επίφαση που ζουν, την πλάνη στην οποία έχουν πέσει. Η «δουλειά» τους ποτέ δεν θα συμβεί με αυτό τον τρόπο. Το ξέρουν και οι δύο. Επίκειται «θυσία». Η θυσία της ίδιας τους της σχέσης. Η θυσία μιας ολόκληρης κοινωνίας, θα έλεγε ο ίδιος ο Μουρσελάς, η οποία πάλευε να ορθώσει ανάστημα στα ερείπια που της κληροδότησε η Ιστορία.

Ευρηματικό σκηνικό, ενδιαφέροντες φωτισμοί (και τα δύο πάντοτε σε συμβολική λειτουργία) εξαιρετική κίνηση, πολύ καλές ερμηνείες, αξιόλογη σκηνοθεσία. Προσωπικά το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Σκηνοθεσία: Βασίλης Καλφάκης.

Κίνηση: Νατάσα Σιέτου.

Κοστούμια: Ηλιάννα Μπαφέρου.

Μουσική: Ανρί Κεργκομάρ.

Φωτισμοί: Βασίλης Γιαννακόπουλος.

Παίζουν: Βασίλης Καλφάκης, Σάντρα Λειβαδάρα.

Από 21/09/2024 έως 27/10/2024

κάθε Σάββατο 18:15

κάθε Κυριακή 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό: 15 ευρώ, Φοιτητικό/ανέργων: 10 ευρώ, Ατέλεια ηθοποιών – σπουδαστών καλλιτεχνικών σχολών: 8 ευρώ. Κατά τη διάρκεια της παράστασης ακούγονται δυνατοί ήχοι από σπάσιμο μπαλονιών.

https://www.more.com/theater/maxairi-sto-kokalo/