Είδαμε τον Μισάνθρωπο του Μολιέρου στο θέατρο Εμπορικόν

Γράφει η Λένα Σάββα

Μολιέρος λοιπόν και μια πολύ επιτυχημένη απόδοση από τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα. Μια που συχνά αναφέρεται ο Μολιέρος ως ο πατέρας της κωμωδίας, η παράσταση επιβεβαιώνει τον τίτλο του αυτόν, με το να είναι μια από τις πιο καλές κωμωδίες των τελευταίων χρόνων.

Η Σελιμέν, η αγαπημένη του μισάνθρωπου Αλσέστ,
δίνει ένα πάρτυ με ανθρώπους του κύκλου της, του δήθεν "καλού" κόσμου, με ό,τι εμπεριέχει αυτό το δήθεν. Υποκρισία, κολακεία, κουτσομπολιά, συκοφαντίες και πολύ παρασκήνιο. Ο Αλσέστ ναι μεν απεχθάνεται την υποκρισία και την ψευτιά, όμως εδώ δεν παρουσιάζεται καθαρός και ακέραιος. Μια έπαρση, μια αλαζονεία κι ένα ελαφρύ κάτι από ναρκισσιστική διαταραχή τον κάνουν να μην είναι αυτός που θέλει να είναι για να μπορεί να κρίνει τους άλλους.Κι εδώ που τα λέμε, αν εσύ καταφέρεις να είσαι ακέραιος, δεν έχεις καμμία ανάγκη να κρίνεις κανέναν.
Η Σελιμέν, που ανήκει στον κόσμο που αυτός μισεί, εμφανίζεται μη διαθέσιμη να δεσμευτεί και να εγκαταλείψει τον κόσμο της, προκαλώντας την απογοήτευση και τον θυμό του Αλσέστ.
Έπαρση, αλαζονεία και μια σκληρή τοξική γλώσσα που δεν γνωρίζει από ευγένειες. Σίγουρα η αλήθεια τις περισσότερες φορές είναι σκληρή και ίσα ίσα για αυτό χρειάζεται ένας ειδικός τρόπος για να την εκφράσεις, μια καλωσύνη για να εκφέρεις την ευγενική αλήθεια κι όχι δηλητηριασμένα βέλη που σκοπό έχουν την εξόντωση του άλλου. Είναι άλλο να στηλιτεύεις τα κακώς κείμενα της εποχής σου κι άλλο να κρίνεις αυστηρά και συνεχώς όλους τους άλλους, θεωρώντας τον εαυτό σου ως τον μόνο σωστό άνθρωπο.
"Σιχαίνομαι την ψεύτικη ευγένειά τους, σιχαίνομαι το δήθεν ενδιαφέρον τους, σιχαίνομαι όλα αυτά τα καθημερινά 'τι κάνετε; πώς μου είστε σήμερα;'-αν δεν σε νοιάζει μη ρωτάς. Σιχαίνομαι τα πάρτυ και την κοσμικότητα.Σας σιχαίνομαι όλους."

Ο Αλσέστ δεν αγαπάει κανέναν. Κατακρίνει το σύστημα μέσα στο οποίο ζει αλλά κρίνει και τους ανθρώπους. Άραγε αγαπάει τον εαυτό του; Ρητορική ερώτηση μια που η απάντηση είναι προφανής.Ασφαλώς όχι. Δεν γίνεται όταν αγαπάς τον εαυτό σου, να βγάζεις τόσο μίσος και κατάκριση για τους άλλους. Αγαπά την Σελιμέν; Σίγουρα όχι. Δεν γίνεται να αγαπάς οποιονδήποτε άλλον αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου. "Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν."

Ο Μολιέρος μέσα από την επαναστατική γραφή του, κινείται σε δύο επίπεδα. Καυτηριάζει την υποκρισία, την φαυλότητα και τις ίντριγκες της υψηλής κοινωνίας και ταυτόχρονα βουτάει βαθειά στο θέμα της αγάπης. Πόσο βαθεια μπορεί να είναι η αγάπη; Πόσο αληθινά μπορεί να αγαπήσει ένας άνθρωπος που δεν έχει μέσα του αυτή την ποιότητα αλλά μόνο κριτική κι αρνητικότητα;
Υπέροχο κείμενο που μας οδηγεί σε κάποια διαφωτιστικά συμπεράσματα.

" Αγαπώ εσένα έτσι ακριβώς
αλλά χωρίς εσένα
Εσένα θέλω όπως είσαι
αλλά αν γίνεται, χωρίς αυτό που είσαι
Αυτό που θέλω είσαι εσύ
αρκεί να μη σου μοιάζει".
Ο Αλσέστ φεύγει στο τέλος μόνος του στην εξοχή.Φεύγει από πού; Κι από ποιόν;
"Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ, στην κόχη τούτη τη μικρή,
σ' όλη τη γη την χάλασες" μας λέει ο ποιητής.

Εξαιρετικός ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, είναι πάντα μια όαση να τον βλέπεις. Εκφράζοντας πλήρως το κωμικό του ταλέντο, μας έκανε να γελάσουμε μέχρι δακρύων. Σ' αυτό συνέβαλλε τα μέγιστα η απόδοση του κειμένου από τον Γιάννη Κακλεα και η ευφιής σκηνοθεσία του. Ενώνοντας το παλιό με το σύγχρονο, για να αναδειχθεί η διαχρονικότητα του Μολιέρου, έφτιαξε μια σύγχρονη κωμωδία, προστατεύοντας ταυτόχρονα το κείμενο να μην χάσει την πολύτιμη μυθώδη ηλικία του. Έξυπνο το σκηνοθετικό εύρημα να χρησιμοποιηθεί αφηγητής ή σχολιαστής που εκπροσωπήθηκε επιτυχημένα από την δροσερή και μπριόζα παρουσία της Φωτεινής Αθερίδη.

Ωραία παρουσία η Ευγενία Σαμαρά, μας έπεισε απόλυτα για την επιπολαιότητα και το μπέρδεμα της Σελιμέν. Πολύ καλές ερμηνείες από τους Στέλιο Ιακωβίδη, Αθήνα Μουστάκα, Θάνο Μπίρκο, Αυγουστίνο Κούμουλο, Αλέξη Φουσέκη και Κυριάκο Σαλή.

Μέσα σ' ένα ονειρώδες σκηνικό εποχής από τους Ηλένια Δουλαδίρη και Γιάννη Κακλέα και με τους ρομαντικούς φωτισμούς της Στέλλας Κάλτσου, η Ηλένια Δουλαδίρη σχεδίασε εκπληκτικά κοστούμια βικτωριανής εποχής και η Αγγελική Τρομπούκη καθοδήγησε τους ηθοποιούς στις υπέροχες κινήσεις και χορευτικά που κοσμούν την παράσταση.

Ο Μισάνθρωπος του Κακλέα, είναι ένας πολύ ενδιαφέρων και γοητευτικός μισάνθρωπος.Σε κάνει να γελάς, τρέφει την αισθητική σου και ταυτόχρονα κάτι μέσα σου παρακινείται να σκεφτεί και να φιλοσοφήσει. Ένας συνδυασμός που λέγεται καλό θέατρο κι επαληθεύει τον σκοπό του. Να κοσμήσει την τέχνη και να μας προχωρήσει λίγο παραπέρα.        

Σκηνοθεσία / Απόδοση κειμένου: Γιάννης Κακλέας

Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη – Γιάννης Κακλέας

Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Κίνηση: Αγγελική Τρομπούκη

Μουσική: Βάϊος Πράπας

Βίντεο- Επεξεργασία εικόνας: Παντελής Μάκκας

Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Μπερερής

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρέα Σαμαροπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Ευγενία Σαμαρά, Στέλιος Ιακωβίδης, Αθηνά Μουστάκα, Θάνος Μπίρκος, Φωτεινή Αθερίδου, Αυγουστίνος Κούμουλος, Πολύδωρος Λαπιδάκης, Κυριάκος Σαλής

Γραφείο τύπου - Επικοινωνία: Μαρία Τσολάκη

Social Media -Διαφήμιση: Renegade Media / Βασίλης Ζαρκαδούλας