Είδαμε την παράσταση «Ο κύκλος με την κιμωλία» στο θέατρο Μοντέρνοι καιροί.
«Σε χρόνια μακρινά, χρόνια καταραμένα...» εκτυλίσσεται η δράση, ξετυλίγεται το μακρύ νήμα της ιστορίας των ανθρώπων, των λαών, των κοινωνιών. Και ο κύκλος μεγάλος ώστε να χωράει όλο το διηνεκές, άπειρο το αέναο της μάχης της εξουσίας με τους υποτελείς της και των υποτελών της με την εξουσία. Μέχρι επιτέλους να ανατραπεί και η εξουσία να γίνει υποτελής στην βούληση του λαού. Μια βούληση δυνατή με τη δύναμη που μόνο οι καταπιεσμένοι, οι στερούμενοι δικαιωμάτων έχουν. Και ο κύκλος συνεχίζει την πορεία του, άσβεστος αν και φτιαγμένος από κιμωλία μέχρι να μας κυκλώσει άπαντες, να μας συμπεριλάβει όλους μην αφήνοντας κανέναν στο περιθώριο πέρα από όσους θέλουν να εκτοπίσουν.
Η παράσταση , ένα πραγματικό σκηνοθετικό και ερμηνευτικό διαμάντι ανεβαίνει για δεύτερη χρόνια παρουσιάζοντας στην θεατρική σκηνή όλο το σύμπαν του Μπρέχτ, τους ήρωες σαν αστερισμούς που ατενίζουμε από μακριά και παρατηρώντας τους με την ενδεδειγμένη αποστασιοποίηση του μπρεχτικού θεάτρου αφηνόμαστε ήσυχα στη μεταλαμπάδευση του φωτός. Γιατί «Στους πιο ματωμένους καιρούς υπάρχει ανθρωπιά.»Η αμείωτη και αδιάλειπτη φυγή, η εναγώνια περιπλάνηση της Γκρούσα, με μια υποδειγματική ερμηνεία αναπαρίσταται εκπληκτικά σκηνικά αναδεικύοντας παράλληλα την εξαίρετη συνεργασία όλων των ηθοποιών. «Χαμογελάω που απαλλάχτηκα. Λυπάμαι γιατί απόμεινα χωρίς φόρτωμα» Όλος ο θίασος διακρίνεται από μοναδική συνοχή και χημεία και ο κάθε ηθοποιός είναι ολόψυχα δοσμένος στον ήρωα που ερμηνεύει. Η αφηγήτρια με μια άκρως ζωντανή περιγραφή μας εξιστορεί με αμείωτη προσηλωση τα γεγονότα εισάγοντας μας μέσα τους και λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος που μας ενώνει με τη ροή του μύθου, ο δικαστής Αζντάκ με το χιουμορ και τη στέρεη παρουσία του μας καθηλώνει αποκαθιστώντας την απόδοση της δικαιοσύνης στο βάθρο που της αναλογεί, οδηγώντας τη να μοιάζει με μια απολύτως φυσική διαδικασία που εμείς οι άνθρωποι νοθεύσαμε με τους εγωισμούς, τις κίβδηλες ιεραρχίες, «φυσικότητες» και αξιώματα. Τα σκηνικά είναι εντυπωσιακά, οι φωτισμοί μαγικοί, το τραγούδι υπέροχο και ταξιδεύει μαζί με τους ήρωες σε αυτή την μακρινή αλλά και κοντινή χώρα όπου «το πολύ δεν είναι αιώνιο».
***
Με χαρά σας ανακοινώνουμε την παράταση της καθηλωτικής παράστασης «Ο ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ» του Μπρέχτ σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη που παρουσιάζεται για 2η χρονιά στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ. Η παράσταση θα παρουσιαστεί και τα Σάββατα του Φεβρουαρίου.
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
“Ο ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ”
του Μπέρτολτ Μπρέχτ
σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη
Κάθε Σάββατο του Φεβρουαρίου
στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ στο Γκάζι
για 2η συνεχή χρονιά
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μετάφραση - Σκηνοθεσία: Κώστας Νταλιάνης
Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς
Ενδυματολογική επιμέλεια: Πέλαγία Βουτζουλίδου
Μουσική σύνθεση: Φίλιππος Περιστέρης Χορογραφίες: Μαρία Μάργαρη
Οπλομαχίες: Κωνσταντίνος Μπουμπούκης
Φωτογράφιση και τρέιλερ : Ορέστης Δικαίος
Φωτογραφίες από την παράσταση: Ηλίας Γεωργουλέας
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
Κοσμάς Ζαχάρωφ (Αζντάκ), Φάνια Νταλιάνη (Γκρούσα), Εβίτα Παπασπύρου (Αφηγητής), Αγγελική Λυμπεροπούλου, Θωμάς Βούλγαρης, Μαρία Κολοκυθά, Κατερίνα Κοντογούρη, Ορέστης Στύλος, Ειρήνη Δρακουλέλη, Μαρία Λάμπρου, Γιάννης Τσόρβας, Χρήστος Ζαχάρωφ.
ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
Δαμοκλέους 8, Αθήνα 118 54 (Γκάζι)
Τηλέφωνα:
210 3470 670,
693 2454 812, 698 1712 406
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Επισκεφτείτε την σελίδα μας στο facebook:
https://www.facebook.com/thiasosmodernoikairoi
Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023
Ημέρα και ώρα παραστάσεων: Σάββατο στις 9μ.μ.
Παράταση παραστάσεων: 3 - 10 - 17 – 24 Φεβρουαρίου 2024
Διάρκεια έργου: 2 ώρες χωρίς διάλειμμα
Εισιτήρια
Γενική είσοδος: 17 ευρώ
Ομαδικό & group , οικογενειακό, φοιτητικό, ανεργίας, ΑΜΕΑ: 12 ευρώ
Καθημερινές για σχολεία : 10 ευρώ
Προπώληση: https://www.more.com/theater/o-kyklos-me-tin-kimolia/
και στο ταμείο του θεάτρου (ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ) Από Δευτέρα έως Παρασκευή 4-8 το απόγευμα Σάββατο από 7μ.μ. Κυριακή από 5μ.μ.
Θέατρο Μοντέρνοι καιροί – Ποιοι είμαστε:
Το “Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί” είναι ένας Θεατρικός Καλλιτεχνικός Οργανισμός που ιδρύθηκε το 1980 θέλοντας να εκφράσει μια διαφορετική πρόταση για τα θεατρικά πράγματα. Λειτούργησε αδιάλειπτα επί οκτώ χρόνια, έως το 1988, παρουσιάζοντας μια πλειάδα Θεατρικών Παραστάσεων στον ομώνυμο δικό του Θεατρικό Χώρο στους Αμπελόκηπους, αλλά και σε περισσότερους από εκατό Δήμους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κράτησε μιαν ανυποχώρητη στάση στο ζήτημα της καλλιτεχνικής ποιότητας και απέσπασε κατά κανόνα εγκωμιαστικές κριτικές για το επίπεδο των παραστάσεών του. Υπήρξε για πολλά χρόνια ένας επιχορηγούμενος από το Υπουργείο Πολιτισμού Θίασος. Το 1984 εκπροσώπησε επίσημα την Ελλάδα στο Θεατρικό Φεστιβάλ της Βόννης “Eurotheater Tage”.
Το 2006, δύο παλιά στελέχη, η Εβίτα Παπασπύρου και ο Κώστας Νταλιάνης ξανάσμιξαν καλλιτεχνικά, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με νέους, ταλαντούχους ηθοποιούς και άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες του θεάτρου μας και αποφάσισαν να επανιδρύσουν το Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί, για ένα δεύτερο κύκλο καλλιτεχνικής παρουσίας στα Θεατρικά μας Δρώμενα. Το Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί βρίσκεται πλέον στο Γκάζι στην οδό Δαμοκλέους 8, σε έναν πλήρως ανακαινισμένο με καλλιτεχνική ευαισθησία θεατρικό χώρο.
Η ομάδα των Μοντέρνων Καιρών αποτελείται από ηθοποιούς με μακρόχρονη θητεία στο θέατρο αλλά και με ηθοποιούς νεώτερης γενιάς που έχουν εκπαιδευτεί στην ανώτερη σχολή θεάτρου «Μοντέρνοι Καιροί» που τους ενώνουν, κοινό όραμα, κοινοί στόχοι και κοινή καλλιτεχνική κατεύθυνση.
Πιστεύουμε στον Ανθρωπιστικό, Κοινωνικό ρόλο του Θεάτρου.
Υπηρετούμε ένα θέατρο που βρίσκεται σε άμεση επαφή με την ιστορική πραγματικότητα και αφουγκράζεται τα προβλήματα της εποχής του.
Πιστεύουμε πως κάθε καλλιτεχνική δράση είναι μια πολιτική πράξη και η εκπλήρωση αυτού του στόχου επιτυγχάνεται όταν η θεατρική πράξη δίνει στον άνθρωπο την υψηλότερη συνείδηση του εαυτού του αλλά και τη συνείδηση της δύναμης που διαθέτει, να μεταμορφώνει διαρκώς τη φύση, την κοινωνία, τον ίδιο τον εαυτό του.
Το θέατρο οφείλει να υπενθυμίζει διαρκώς στον άνθρωπο την απαίτηση να ξεπερνάει κάθε στιγμή τον εαυτό του. Για μια ανθρωπινότερη ανθρωπότητα, για έναν ανθρωπινότερο άνθρωπο.
Σαν θεατρική ομάδα βρισκόμαστε σε αδιάκοπη έρευνα των εκφραστικών μας μέσων και των εργαλείων της τέχνης μας για να προσεγγίσουμε καινούργιες μορφές που θα συμβαδίζουν με την ανάγκη έκφρασης των παραπάνω στόχων και θα συνθέτουν δημιουργικά τις αντιθέσεις της εποχής μας.
Εβίτα Παπασπύρου – Κώστας Νταλιάνης

