Τι διαφοροποιεί τη δική σας εκδοχή από άλλες παραστάσεις του έργου;

Σκεφτήκαμε να το διανθίσουμε με στίχους που ακολουθούν την πλοκή. Έτσι, έγινε μια μουσική κωμωδία με πολλά τραγούδια σε σύνθέσεις του Θάνου Γεωργουλά. Έχουμε τη χαρά να ανήκει στον θίασο η Λυδία Αγγελοπούλου mezzo soprano με πρωταγωνιστική πορεία στη Λυρική μας Σκηνή.

Υπάρχει κάποια σκηνή που θεωρείτε “κλειδί” για την επιτυχία του ανεβάσματος;

Στις παγίδες που στήνουν οι παμπόνηρες κυράδες στον ερωτιάρη Φάλσταφ (Μπάμπη Χατζηδάκη).

Τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν έχει ξαναδεί Σαίξπηρ για να τον πείσετε να έρθει;

Αν τον έχει διαβάσει, δεν χρειάζεται να του πω τίποτα, θα τον έχει πείσει ο συγγραφέας. Αν όχι, θα του έλεγα ότι στην παράστασή μας θα πάρει μια γεύση από την ευφυΐα του μεγάλου δραματουργού, γιατί στο “Διάχρονο” δεν αλλοιώνουμε με μεταμοντέρνους πειραματισμούς τα κείμενα.

Αν μπορούσατε να συναντήσετε για ένα λεπτό την πραγματική “κυρά” που ενέπνευσε τον Σαίξπηρ, τι θα θέλατε να τη ρωτήσετε;

Τι παγίδες προτείνει για τους σύγχρονους παρενοχλητές.

Ποιο μήνυμα ή συναίσθημα θέλετε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την αίθουσα;

Ότι στο φινάλε πάντα η αλήθεια φανερώνεται.

Πληροφορίες για την παράσταση μπορείτε να διαβάσετε Εδώ