Οι Βάτραχοι είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που χρονολογείται το 405 π.χ. Ο θεός Διόνυσος ως θεός του κεφιού , της ευημερίας και λάτρης των τεχνών απογοητευμένος από τη κατάσταση του θεάτρου στην Αθήνα, καθώς οι μεγάλοι ποιητές έχουν πεθάνει, αποφασίζει να πάει στο κάτω κόσμο με σκοπό να φέρει πίσω τον καλύτερο τραγικό ποιητή. Συνοδοιπόρος στο περιπετειώδες αυτό ταξίδι, είναι  ο πιστός δούλος του, ο Ξανθίας . Στη μετάβαση από τον πάνω στο κάτω κόσμο θα συναντήσουν εμπόδια …δυσκολίες και τα βατράχια , η σαρκαστική προσέγγιση του Αριστοφάνη που θέτει το μέτρο για τη σχέση της κακής με τη καλή μουσική. Όταν φτάνουν στον Άδη επικρατεί μία αναστάτωση αναμεσά στον Αισχύλο και τον Ευριπίδη για το τίτλο του καλύτερου τραγικού ποιητή . Ο Πλούτωνας προσπαθώντας να ισορροπήσει τη κατάσταση βρίσκει ανακουφιστική λύση στο πρόσωπο του Διόνυσου, όπου τον καθιστά «διαιτητή» στη αναμέτρηση των ποιητών . Με ευφυΐα, χιούμορ και σατιρική διάθεση ξετυλίγεται μια «μονομαχία» με μοναδικά όπλα, τους στίχους. Όπλα αιχμηρά και σύγχρονα …

 Σε μια θεατρική σεζόν με πολλές εντάσεις και δυσκολίες η επιλογή της  Έφης Μπίρμπα και του Άρη Σερβετάλη να ανεβάσουν τα «Βατράχια» μόνο τυχαίο δεν είναι. Είναι η απάντηση τους για τη σπουδαιότητα των τεχνών και συγκεκριμένα του θεάτρου, σε μια εποχή που όλα καταρρέουν, σε μια εποχή που χάνονται οι αξίες, σε μια εποχή που βυθίζεται στο βούρκο. Η Ποίηση, η μουσική, το θέατρο είναι η σανίδα σωτήριας για μια κοινωνία πιο φωτεινή, πιο αισιόδοξη, πιο ανθρώπινη.

 Το ταξίδι του Διόνυσου και του Ξανθία , είναι ένα ταξίδι επιβίωσης . Είναι η καθημερινή πάλη του ανθρώπου να ξεφύγει από όλα αυτά που τον πνίγουν. Μια ζωή γεμάτη αριθμούς: προθεσμίες, ημερομηνίες, έξοδα, έσοδα, μια αλλεπάλληλη προσθαφαίρεση, μια συνεχής αγωνία να πέτυχει κάτι… Να φτάσει κάπου, αλλά με τι κόστος; Κόστος την ίδια τη ζωή, την αγάπη, το χαμόγελο και την ύπαρξη ενός φίλου για να μοιράζεσαι τα βάρη που δεν αφήνουν τη καρδιά σου ελεύθερη. Τι αξίζει πραγματικά σε αυτό το μικρό ταξίδι που λέγεται ζωή;

 Εξαιρετική χημεία υπήρξε  ανάμεσα στους δυο βασικούς ρόλους του Διόνυσου ( Άρη Σερβετάλη ) και του δούλου του Ξανθία ( Μιχάλη Σαράντη ). Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον με μια ευκολία που νόμιζες πως είναι ένα σώμα… Μας παρέσυραν στο ταξίδι τους, νιώσαμε τους προβληματισμούς τους, γελάσαμε με τα αστεία τους, βουλιάξαμε στα λασπόνερα, αλλά είδαμε και το φως. Φυσικά και πρέπει να αναφέρουμε όλους τους ηθοποιούς που με τις υποκριτικές τους ικανότητες δημιούργησαν μια παράσταση υψηλού επιπέδου. Αυτοί είναι οι: Αργύρης Ξάφης, Ηλέκτρα Νικολούζου, Μαίρη Μήνα, Έκτορας Λάτσιος, Μιχάλης Θεοφάνους, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νάνσυ Μπουκλή και Κυριάκος Σαλής.

Τα βατράχια είναι μια παράσταση που θεωρητικά τελειώνει στην υπόκλιση των ηθοποιών, άλλα αυτό είναι μια ψευδαίσθηση ! Όλα τότε ξεκινούν … Καλή θέαση …

Συντελεστές

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μπλάθρας
Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία: Έφη Μπίρμπα
Διασκευή: Έφη Μπίρμπα, Άρης Σερβετάλης, Κωνσταντίνος Μπλάθρας
Μουσική: Constantine Skourlis
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Καρβέλας
Κοστούμια: Έφη Μπίρμπα, Βασιλεία Ροζάνα
Επιμέλεια κίνησης: Μιχάλης Θεοφάνους
Βοηθός σκηνοθέτιδας-καλλιτεχνική συνεργάτις: Δάφνη Αντωνιάδου
Βοηθός σκηνογράφου-καλλιτεχνική συνεργάτις: Βάσια Λύρη
Βοηθός ενδυματολόγων-καλλιτεχνικός συνεργάτης: Αλέξανδρος Γαρνάβος
Σύμβουλος ήχου: Νικόλας Καζάζης
Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης
Γραφείο Τύπου – Επικοινωνία: Μαρία Τσολάκη
Social Media-Διαφήμιση: Renegade Media / Βασίλης Ζαρκαδούλας
Παραγωγή: Χώρος Τέχνης

Παίζουν: Άρης Σερβετάλης, Μιχάλης Σαράντης, Αργύρης Ξάφης, Ηλέκτρα Νικολούζου, Μαίρη Μηνά, Έκτορας Λιάτσος, Μιχάλης Θεοφάνους, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νάνσυ Μπούκλη, Κυριάκος Σαλής

~ Σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ~

Η μουσική ξεκινάει. Πρωτότυπη. Μια σύνθεση της στιγμής, που βασίζεται 100% στη ψυχολογία του Δανιήλ εκείνη τη στιγμή.

Ο Παναγιώτης και ο Μενέλαος εμπνέονται από αυτό που ακούν. Τους ξύπνησε ένα δυνατό συναισθημα. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα χτίστηκε ένας ολόκληρος κόσμος μέσα στο μυαλό τους. Και βγαίνουν στη σκηνή για να τον χτίσουν, να τον ζωντανέψουν και να δημιουργήσουν ένα αυθόρμητο, συναρπαστικό, αυτοσχεδιαστικό έργο επί τόπου. Εκείνη τη στιγμή.

Κανένας από τους 3 τους δεν είχε προετοιμάσει απολύτως τίποτα. Ολόκληρη η παράσταση δημιουργείται μπροστά στα μάτια σας. Γεννιέται και πεθαίνει την ίδια βραδιά.

Και λογικά κανένας σας δεν θα το πιστέψει. Αυτό είναι το improv theater.

Μετά από μια σειρά συνεχούς sold out παραστάσεων πέρσι, επιστρέφουν για 4 εντελώς διαφορετικές, μοναδικές, αυτοσχεδιαστικές παραστάσεις στο Vault Theatre Plus στις 6, 13, 20 και 27 Φεβρουαρίου.

Τι είναι το improv;

Το αυτοσχεδιαστικό θέατρο Improv Theater είναι μια μορφή θεάτρου διαφορετική από τις άλλες. Δεν υπάρχει κείμενο, δεν υπάρχουν προκαθορισμένοι χαρακτήρες, δεν υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας. Οι ηθοποιοί με έμπνευση το οτιδήποτε, δημιουργούν στη στιγμή μια ιστορία επί σκηνής, μπροστά στα μάτια των θεατών. Αυτή η μορφή τέχνης είναι ευρέως γνωστή ως improv. Στο improv κάθε παράσταση είναι μοναδική.

Ο Δανιήλ, ο Μενέλαος και ο Παναγιώτης ανήκουν στην ομάδα της ImproVIBE, της πρώτης σχολής Improv Theater στην Ελλάδα, που εδρεύει στην Αθήνα από το 2012. Στα χρόνια λειτουργίας της έχει οργανώσει θεατρικές παραστάσεις που παρουσιάζονται σε γνωστά θέατρα της Αθήνας, ενώ επίσης έχει κάνει περιοδείες για παραστάσεις και εκπαίδευση σε όλη τη χώρα.

Η συνεισφορά της παγκοσμίως είναι επίσης σημαντική και έχει αναγνωριστεί ως ο πόλος του improv για την Ελλάδα. Από το 2015 διοργανώνει με τεράστια επιτυχία ετησίως στην Αθήνα το Mt. Olymprov, το διεθνές φεστιβάλ αυτοσχεδιαστικού θεάτρου της Ελλάδας.

Ένα από τα σημαντικότερα κατορθώματά της είναι ότι παρουσίασε μια καινούργια μορφή θεάτρου και σήμερα πλέον υπάρχει μια ενεργή κοινότητα εκατοντάδων ανθρώπων που ασχολούνται με το improv.

Παίζουν: Παναγιώτης Δελαβίνιας, Μενέλαος Πρόκος

Μουσική επί σκηνής: Δανιήλ Οικονομέας

Vault Theatre Plus

Μελενίκου 26, Αθήνα 104 47

Τις Κυριακές του Φεβρουαρίου 6,13,20,27 /02 στις 21.30