Μια παράσταση που μοιάζει να ξεπήδησε από την πιο όμορφη εποχή του ελληνικού κινηματογράφου... εκείνη των ’60s. Με άρωμα Αιγαίου, ήλιο, έρωτες, ζήλιες, παρεξηγήσεις, καντάδες και εκείνη την αθωότητα μιας άλλης Ελλάδας. Μια Ελλάδα που αγαπήσαμε μέσα από τις ταινίες της και που εδώ ξαναζωντανεύει στη σκηνή.

Το «Του Αγοριού Απέναντι» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου φέρνει κάτι από τη γοητεία ταινιών όπως οι «Γοργόνες και Μάγκες»,το «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Οι θαλασσιές οι χάντρες» και γενικότερα από εκείνον τον υπέροχο κόσμο του παλιού ελληνικού σινεμά, χωρίς να αντιγράφει κάποια συγκεκριμένη ταινία. Είναι μια δική του ιστορία, που όμως ξέρει πολύ καλά να μας ξυπνά μνήμες.
Και μετά έρχονται τα υπέροχα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα. Και ξαφνικά δεν παρακολουθείς απλώς μια παράσταση. Τραγουδάς μαζί της.
«Έκλαψα Χτες, «Ο άντρας που θα παντρευτώ», «Τόσα καλοκαίρια»,
«Οι κόκκινες, οι πράσινες, οι θαλασσιές σου οι χάντρες», «Crazy Girl»... κ.λπ. Τραγούδια που δεν χρειάζονται συστάσεις. Τα ακούς και κάτι μέσα σου ξυπνά.

Η ιστορία ξετυλίγεται σε ένα νησί του Αιγαίου το καλοκαίρι του 1965, όταν η άφιξη της Καρολάιν Πάππας αναστατώνει τους πάντες και γίνεται η αφορμή για έναν απολαυστικό χορό από έρωτες, διεκδικήσεις, παρεξηγήσεις και απρόβλεπτες καταστάσεις.

Η σκηνοθεσία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου κρατά αμείωτο τον ρυθμό, παντρεύοντας με μαεστρία το χιούμορ, τη συγκίνηση, τη μουσική και τη νοσταλγία. Με κινηματογραφική αισθητική και γρήγορες εναλλαγές, μας βάζει κατευθείαν μέσα στο κλίμα μιας άλλης εποχής.

Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης ως Κωνσταντής και η Κατερίνα Γερονικολού ως Ελένη δίνουν το δικό τους χρώμα σε αυτή την ερωτική ιστορία, ενώ η Νίκη Λάμη ως Λίζα χαρίζει άφθονο γέλιο με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Και φυσικά, ένας θίασος που λειτουργεί σαν μια μεγάλη παρέα. Ο Αλέξης Γεωργούλης, η Ναταλία Δραγούμη, ο Λευτέρης Ελευθερίου, η Κατερίνα Ζαρίφη, η Σοφία Κουρτίδου, η Χριστίνα Τσάφου, η Μαρία Φιλίππου, ο Μανώλης Κλωνάρης και η Φαίη Φραγκαλιώτη, μαζί με όλο το ensemble, γεμίζουν τη σκηνή με ενέργεια, χιούμορ και ζωντάνια.

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στον Γιώργο Λιβάνη, που στον ρόλο του Μάριου και με τη φωνή του δίνει μια ακόμη μουσική διάσταση στην παράσταση.

Όμως το «Του Αγοριού Απέναντι» δεν είναι μόνο οι πρωταγωνιστές.
Είναι οι χορευτές που κάνουν τη σκηνή να πάλλεται, η ζωντανή ορχήστρα που κρατάει στα χέρια της τις μελωδίες του Πλέσσα, οι χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, τα σκηνικά του Γιάννη Μουρίκη, τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη, οι φωτισμοί του Περικλή Μαθιέλη και τα video art του Χρήστου Μαγγανά, που δημιουργούν έναν ολόκληρο κόσμο μπροστά στα μάτια μας.

Ένα πραγματικά μεγάλο θεατρικό εγχείρημα, όπου κάθε συντελεστής έχει τη θέση του και όλοι μαζί δημιουργούν ένα αποτέλεσμα γεμάτο εικόνες, μουσική, κίνηση και συναίσθημα.

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, καταλαβαίνεις πως η παράσταση δεν προσπαθεί απλώς να μας γυρίσει στο 1965. Μας θυμίζει πώς είναι να αφήνεσαι στη χαρά. Να γελάς με την καρδιά σου. Να συγκινείσαι με ένα τραγούδι. Να τραγουδάς χωρίς να σε νοιάζει αν είσαι φάλτσος. Να ερωτεύεσαι μια ιστορία, έναν ήχο, μια εποχή. Και αυτό ακριβώς κρατήσαμε φεύγοντας από το Θέατρο Άλσος. Ένα μεγάλο χαμόγελο, λίγη νοσταλγία και τραγούδια που συνέχισαν να παίζουν στο μυαλό μας στον δρόμο της επιστροφής.

Το «Του Αγοριού Απέναντι» είναι από εκείνες τις παραστάσεις που δεν θέλεις να τελειώσουν. Ιδανική επιλογή για να περάσετε το βράδυ σας στη δροσερότερη αυλή της πόλης, κάτω από τα αστέρια, με μια παρέα που θα σας κάνει να ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/summer/tou-agoriou-apenanti/