Έχω ξαναπεί ότι οι παραστάσεις των Bijoux de kand και του Γιάνη Σκουρλέτη, μοιάζουν με τα παλιά, πολύτιμα κεντήματα των γιαγιάδων μας που είναι πλέον συλλεκτικά. Μοσχοβολάνε άρωμα παλιάς εποχής αλλά και δυνατό άνεμο που συνδέει το τότε με το τώρα μέσα στην περιοχή της ευαισθησίας μας.
Μια τέτοια εμπειρία ξαναέζησα μετά τα υπεροχα Μάθε με να φεύγω και η Γυναίκα και ο Ακροβάτης κλπ, στο μικρό θεατράκι τους. Μια παράσταση βασισμένη στο έργο ο φιλόξενος Καρδινάλιος,
του ανατρεπτικού συγγραφέα της μεταπολεμικής γενιάς, Επαμεινώντα Γονατά. Ο Γονατάς ήταν ποιητής και διηγηματογράφος και χαρακτηρίστηκε συγγραφέας του φανταστικού και παραδοξογράφος. Πιστός μαθητής του Εγγονόπουλου, συνομιλεί με το ανοίκειο, το αλλόκοτο και τον υπερεαλισμό.

                     Δωμάτιο πανδοχείου του '50 με ελάχιστα έπιπλα και χαμηλό φωτισμό. Ένα κρεββάτι με κομοδίνο και μια καρέκλα, μια παλιά σβηστή σόμπα, ένας Εσταυρωμένος στον τοίχο και δίπλα του αναμμένα κεριά που καθώς τρεμοπαίζουν, γεμίζουν τους τοίχους με απόκοσμες σκιές. Το δωμάτιο μοιάζει μοναστηριακό μέσα στην αυστηρή του λιτότητα, το περιβάλλον όμως έχει κάτι μεταφυσικό, αλλόκοτο, μια σύνθεση διαφορετικών κόσμων, μια πραγματικότητα που βάλλεται από την προαιώνια ανταγωνίστρια της, τη φαντασία.
Στο δωμάτιο αυτό προσπαθεί να κοιμηθεί ο τακτικός πελάτης του πανδοχείου κύριος Αγάθης, αλλά τα κελαϊδίσματα και τα φτερουγίσματα πουλιών που ακούγονται, δεν τον αφήνουν.
Αγανακτισμένος εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια και φωνάζει τον πανδοχέα Θεοφάνη για να παραπονεθεί.
Ο Αγάθης κι ο Θεοφάνης με τα λευκά νυχτικά τους και τα λευκά σκουφάκια του ύπνου, είναι βγαλμένοι κατ' ευθείαν από παλιά κιτρινισμένα βιβλία περασμένων αιώνων και στην παράσταση διαγωνίζονται για τα πρωτεία η ατμοσφαιρική μαγεία και το αναδρομικό ταξίδι στο χρόνο.
Εύστοχες οι επιλογές του Νίκου Παπαδόπουλου στη σκηνογραφία και στα κοστούμια, συμβάλλουν τα μέγιστα στην δημιουργία αυτού του μυστηριακού κι απόκοσμου περιβάλλοντος καθώς και οι ιδιαίτεροι φωτισμοί του Γιώργου Μαρουλάκου.

"Ο κύριος Στηθάς σήμερα δεν θα βγει για κυνήγι. Για μια τελευταία μέρα λοιπόν, τα πουλιά ας πετάξουν άφοβα κι ελεύθερα στους κάμπους και στα βουνά."

                   Εξαιρετικές ερμηνείες κι από τους δύο ηθοποιούς, με τον Θανάση Δήμου στον ρόλο του Αγάθη να βγάζει άφθονο γέλιο και να δημιουργεί μια περσόνα γραφική που ενώνει περίτεχνα το παμπάλαιο με το σημερινό. Ξεκαρδιστικά περιγραφικός και γλαφυρότατος καθώς διηγείται την ιστορία με τον συνδετήρα.
Ο Χάρης Χαραλάμπους Καζέπης δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Ο Θεοφάνης του είναι χάρμα οφθαλμών και ώτων. Κάνει κέντρο της ερμηνείας του τη λεπτομέρεια, τόσο που δεν προλαβαίνεις να ρουφήξεις όλα του τα βλέμματα, τους μορφασμούς, τις μικρές κινήσεις, τους ανεπαίσθητους ήχους της φωνής του. Ανυπέρβλητη η σκηνή που τραγουδάει καθώς τρώει το αυγό του.

                   Ο Γιάννης Σκουρλέτης δημιουργεί ακόμα μια μοναδικά αισθαντική παράσταση με έντονες αποχρώσεις ευαισθησίας και μιας παθιασμένης νοσταλγίας για τις εποχές και τα χρόνια της αθωότητας, του λυρισμού και μιας ποιητικότητας που συνδέεται άμεσα με την αγνότητα της καρδιάς. Με πρωταγωνίστρια την επιμελημένη λεπτομέρεια, μέσα στην οποία λέγεται ότι κατοικεί ο Θεός, στήνει μια θεατρική παράσταση που κοσμείται από τις ερμηνείες της κι από μια ατμοσφαιρική δίνη που σε συνεπαίρνει σε ένα μαγικό ταξίδι στον χρόνο και στο θέατρο!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/pandoxeion-i-filokseni-erimia/