Η θεατρική ομάδα Ανδρομέδα αυτό το συγκινητικά στέρεο αμάλγαμα ηθοποιών με δυνατή σκηνική παρουσία, λόγο και χημεία καταφέρνει για μια ακόμα φορά να μας συγκλονίσει με τις ερμηνείες της, την σκηνική αλληλεπίδραση αλλά και με το κείμενο του τελευταίου θεατρικού έργου της που υπογράφει η ίδια. 

 

Ένα κείμενο στιβαρό που ξεσκεπάζει και φέρνει στο φως όλες τις εκφάνσεις της κακοποίησης εστιάζοντας όμως στις πιο δυσδιάκριτες, τις πιο καμουφλαρισμένες και υποτιμημένες μέσα στον κατακλυσμό βίας όπως είναι η επονομαζόμενη «ηθική παρενόχληση εργασίας» (mobbing). Το έργο πολυδιάστατο δεν ξεχνάει να θίξει μια ακόμα σημαντική πλευρά όπως αυτή του θύματος που έχει εσωτερικευσει τη βία οδηγούμενο στην άρνηση της διακατεχόμενο αρκετές φορές από υποσυνείδητη  επιθυμία να υποστούν και ανεχτούν και τα άλλα άτομα  τις ίδιες παρενοχλητικές συμπεριφορές. 

 

Εντυπωσιακή είναι επίσης η ονοματοδοσία των προσώπων και οι υπόκωφες ερμηνείες αυτής κάτι που μας δείχνει για μια ακόμα φορά πως η ομάδα κυριολεκτικά τα σκέφτεται όλα και έχει απόλυτη προσήλωση και πίστη σε αυτό που οραματίζεται να παρουσιάσει μην αφήνοντας τίποτα στην τύχη. Οι ηρωίδες και ο ήρωας αναπαριστούν άκρως επιτυχημένα πρόσωπα γνωστά, τύπους, ιδιοσυγκρασίες γνώριμες που τα έχουμε συναντήσει και σχετιστεί μαζί τους καθώς το έργο «ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα». 

 

Η Ντίνα Κούκου σε μια εκπληκτική αναπαράσταση της αγχωμένης κοπέλας πάντα μαζί με το νερό της επιτυγχάνει με όχημα τόσο τον τρεμάμενο λόγο όσο και τη κινησιολογία να μας πείσει για την αλήθεια του ρόλου της. Η Αναστασία Τσούτση μας γυρνά κυριολεκτικά τον κόσμο ανάποδα με τον μονόλογο της ανεβάζοντας μας το αίμα στο κεφάλι,σε ένα κεφάλι που καθοδηγήθηκε από μικρή ηλικία να είναι σκυφτό.

 

Η Φανή Γρύλλη ξεγυμνώνει όλη τη συσσώρευση πίεσης που οδηγεί σε ένα εμετό καταπιεσμένων συναισθημάτων και ανεκπλήρωτων αναγκών και ο Παύλος Πιέρρος μας δείχνει την εξίσου σοκαριστική άλλη πλευρά σε έναν απαιτητικό ανδρικό ρόλο που φέρνει άριστα σε πέρας. Όλη η ομάδα με μια εξαίρετη σκηνοθεσία, σκηνογραφία και ενδυματολογική επιμέλεια μας καθηλώνει σαν σύνολο, μας προβληματίζει και ταρακουνά ανασύροντας θραύσματα του νου και της καρδιάς που αν και η θάλασσα του χρόνου τα λείανε,σε ανεπαίσθητες στιγμές μας στερούν μια ακόμα σταγόνα αίμα που όμως προστίθεται στην ανεξάντλητη δεξαμενή των αδερφών μας στην οποία έχουμε πρόσβαση όλες.

 

«Δε θυμάμαι, δε θυμάμαι, δε, δε θυμάμαι.. Θυμάμαι. Θυμάμαι τα πάντα. Αυτός; Θυμάται; Ελπίζω να θυμάται.. Να με βλέπει στον ύπνο του και να ξυπνά το ίδιο μόνος όπως εγώ. Ελπίζω να κλαίει. Ελπίζω κάθε φορά που γελάω να κυλάνε απ´ τα μάτια του δάκρυα σα μαχαίρια, κατευθείαν πάνω στα πόδια του, να του τρυπάνε το πέλμα και να τον κρατάνε εκεί, ακίνητο, στάσιμο όπως προσπάθησε να κρατήσει εμένα.»

 

 

Συγγραφή έργου/σύνθεση κειμένων: Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα

 

Σκηνοθεσία- Φωτισμοί: Αναστασία Τσούτση

 

Εικαστική Επιμέλεια: Σοφία Ρούβα

 

Σκηνογραφία: Άννα Βράτιτς & Ειρήνη Ρούμπη

 

Ενδυματολογική Επιμέλεια: Φανή Γρύλλη

 

Επιμέλεια ήχου: Json (doma)

 

Φωτογραφίες/ Τeaser/ Trailer παράστασης: Ντάρια Κέσοβα

 

Γραφιστική Επιμέλεια: Nove Graphics

 

Τυπογραφείο για την έκδοση του προγράμματος- βιβλίου της παράστασης: Εκδόσεις ΚΨΜ

 

Καλλιτεχνική επιμέλεια προγράμματος: Δημήτρης Μακρής

 

Παραγωγή - Έρευνα για την επιμέλεια κειμένων: Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα

 

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη  

 

 

 

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Φανή Γρύλλη, Ντίνα Κούκου, Παύλος Πιέρρος, Αναστασία Τσούτση

 

Στην παράσταση ακούγεται η φωνή του Θάνου Αλεξίου

 

 

 

* Το κείμενο της παράστασης διαμορφώθηκε έπειτα από έρευνα της ομάδας για το θέμα, μέσα από αξιόπιστες πηγές, ντοκιμαντέρ, και, κυρίως, μαρτυρίες ανθρώπων.

 

** Η παράσταση δεν ενδείκνυται για παιδιά κάτω των 16 ετών.